رفتن به مطلب

رمان سرگذشت تلخ | _mahmoodi_ کاربر انجمن نودهشتیا


_mahmoodi_
 اشتراک گذاری

ارسال های توصیه شده

نام  رمان : سرگذشت تلخ

نویسنده: اسما محمودی(_mahmoodi_)  

ژانر : عاشقانه_ غمگین _ درام

خلاصه : محمد پسری از قوم افغان عاشق دختری میشود از قوم کرد ها ، هرچند خود به این باور رسیده بود که فرجام حس نو پایش جز فروریختگی چیزی در چنته ندارد اما لجوجانه به احساساتش  بها میداد در روستایی که عاشقی جرم بود ....

مقدمه : از این باران چه می خواهی ؟ که این باران نمی شوید دِگر این اشکهایت را !                                           نمی خواهم بگویم باز چه شد آن قلب نافرمان .             ولیکن در دلم دارم هنوز آن عشق سرکش را !

[سرگذشت تلخ]

پارت اول :دستان اغشته به خاکش را به شلوار سبز رنگش کشید و نفسی گرفت. احساس می کرد بیشتر از روزهای دیگر کار کرده و حال خسته و بی جان بود. با شیطنت ذاتی اش گوش چشمی به دخترک انداخت که در حال نوشیدن آب  بود ، زهره وقتی نگاه محمد را دید هول شد و آب در گلویش پرید و باعث سرفه اش شد ، خواهرش زینب با دست محکم بر پشت او و غر به جانش میزد .                        زینب: حواست کجاست تو  یه آبم عین آدم نمیتونی بخوری؟ 

زهره به زینب چشم غره ای رفت و او را کنار زد  و ادایش را با کج  کردن لب و چشمانش درآورد. محمد خنده اش گرفته بود از اداهای زهره ، دست بر لبانش کشید تا آن را محار کند اما نگاهش را از دخترک برنداشت .

زهره که گویی از نگاه های محمد خسته شده سرش را برگرداند و  در دلش به او ناسزا میگفت. دختر خاله اش منیره که هم سن و سال او بود به سمتش رفت ضربه ای آرام بر کمر او زد .                                                      منیره : پاشو بریم زهره وقته ناهاره، بقیه رفتن.               زهره نگاهش را به منیره دوخت و همچنان که از جایش برمیخاست گفت :                                                       زهره: منیره به نظرت این پسره محمد یه جوری نگاه نمیکنه ؟                                                                                         منیره هم که گویی متوجه نگاه های گاه و بی گاه محمد به زهره شده بود با هیجان گفت :                         منیره: آره اتفاقا منم دیدم هر پاره اجری که میزاره یه نگاهم به تو میکنه ، پسره هیز انگار عادت کرده.             زهره نگاهش را به ساختمان آجرها که  گروه گروه آن هارا بر روی هم چیده بودند نگاه کرد و به منیره گفت:                                                                                                 زهره: اه منیر خسته شدم دیگه جون کار کردن ندارم  کاش یه کار دیگه ای بود .                                       منیره:تو این دِه بی در و پیکر که کار پیدا نمیشه که به همین راضی باش .

 

ویرایش شده توسط _mahmoodi_
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • مدیر ارشد
13 دقیقه قبل، _mahmoodi_ گفته است:

نام  رمان : سرگذشت تلخ

نویسنده: اسما محمودی(_mahmoodi_)  

ژانر : عاشقانه_ غمگین _ درام

خلاصه : محمد پسری از قوم افغان عاشق دختری میشود از قوم کرد ها ، هرچند خود به این باور رسیده بود که فرجام حس نو پایش جز فروریختگی چیزی در چنته ندارد اما لجوجانه به احساساتش  بها میداد در روستایی که عاشقی جرم بود ....

مقدمه : از این باران چه می خواهی ؟ که این باران نمی شوید دِگر این اشکهایت را !                                           نمی خواهم بگویم باز چه شد آن قلب نافرمان .             ولیکن در دلم دارم هنوز آن عشق سرکش را !

[سرگذشت تلخ]

پارت اول :دستان اغشته به خاکش را به شلوار سبز رنگش کشید و نفسی گرفت. احساس می کرد بیشتر از روزهای دیگر کار کرده و حال خسته و بی جان بود با شیطنت ذاتی اش گوش چشمی دخترک انداخت در حال نوشیدن آب  بود ، زهره وقتی نگاه محمد را دید هول شد و آب در گلویش پرید و باعث سرفه او شد ، خواهرش زینب با دست محکم بر پشت او و غر به جانش میزد .                                                                     زینب: حواست کجاست تو  یه آبم عین آدم نمیتونی بخوری؟ 

زهره به زینب چشم غره ای رفت و او را کنار زد  و ادایش را با کج  کردن لب و چشمانش درآورد. محمد خنده اش گرفته بود از اداهای زهره ، دست بر لبانش کشید تا آن را محار کند اما نگاهش را از دخترک برنداشت .

زهره که گویی از نگاه های محمد خسته شده سرش را برگرداند و  در دلش به او ناسزا میگفت. دختر خاله اش منیره که هم سن و سال او بود به سمتش رفت ضربه ای آرام بر کمر او زد .                                                      منیره : پاشو بریم زهره وقته ناهاره، بقیه رفتن.               زهره نگاهش را به منیره دوخت و همچنان که از جایش برمیخاست گفت :                                                       زهره: منیره به نظرت این پسره محمد یه جوری نگاه نمیکنه ؟                                                                                         منیره هم که گویی متوجه نگاه های گاه و بی گاه محمد به زهره شده بود با هیجان گفت :                         منیره: آره اتفاقا منم دیدم هر پاره اجری که میزاره یه نگاهم به تو میکنه ، پسره هیز انگار عادت کرده.             زهره نگاهش را به ساختمان آجرها که با گروه گروه آن هارا بر روی هم چیده بودند نگاه کرد و به منیره گفت:                                                                                                 زهره: اه منیر خسته شدم دیگه جون کار کردن ندارم  کاش یه کار دیگه ای بود .                                                       تو این دِه بی در و پیکر که کار پیدا نمیشه که به همین راضی باش .

 

@ مدیر اسپم

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

 اشتراک گذاری

×
×
  • اضافه کردن...