رفتن به مطلب
انجمن نودهشتیا
  • ثبت نام

اشعار وحشی بافقی


Z.A.D
 اشتراک گذاری

ارسال های توصیه شده

  • کاربر منتخب

وحشی بافقی

%D9%88%D8%AD%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9

كمال‌الدین‌ بافقی‌ متخلص‌ به‌ وحشی‌ از شعرای‌ زبردست قرن دهم است‌. وی‌ در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق‌ به دنیا آمد و تحصیلات‌ مقدماتی‌ خود را در زادگاهش‌ طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرتهای دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی‌ بافقی‌ در حدود سال‌ ۹۹۹ هجری‌ قمری ‌درگذشت. مزار وی در محلهٔ سر برج یزد در برابر مزار شاهزاده فاضل، برادر امام هشتم قرار دارد. آثار باقیماندهٔ وی عبارتند از دیوان اشعار، مثنوی خلد برین، مثنوی ناظر و منظور و مثنوی فرهاد و شیرین که این آخری به علت فوت وی ناتمام ماند و قرنها پس از او وصال شیرازی آن را به اتمام رساند.

ویرایش شده توسط Z.A.D

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را

به یک پرواز بی هنگام کردم مبتلا خود را

 

نه دستی داشتم بر سر، نه پایی داشتم در گل

به دست خویش کردم اینچنین بی دست و پا خود را

 

چنان از طرح وضع ناپسند خود گریزانم

که گر دستم دهد از خویش هم سازم جدا خود را

 

گر این وضع است می‌ترسم که با چندین وفاداری

شود لازم که پیشت وانمایم بیوفا خود را

 

چو از اظهار عشقم خویش را بیگانه می‌داری

نمی‌بایست کرد اول به این حرف آشنا خود را

 

ببین وحشی که در خوناب حسرت ماند پا در گل

کسی کو بگذراندی تشنه از آب بقا خود را

غزلیات

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

منع مهر غیر نتوان کرد یار خویش را

هر که باشد، دوست دارد دوستار خویش را

 

هر نگاهی از پی کاریست بر حال کسی

عشق می‌داند نکو آداب کار خویش را

 

غیر گو از من قیاس کار کن این عشق چیست

می‌کند بیچاره ضایع روزگار خویش را

 

صید ناوک خورده خواهد جست، ما خود بسملیم

ای شکار افکن بتاز از پی شکار خویش را

 

با تو اخلاصم دگر شد بسکه دیدم نقض عهد

من که در آتش نگردانم عیار خویش را

 

بادهٔ این شیشه بیش از ساغر اغیار نیست

بشکنیم از جای دیگر ما خمار خویش را

 

کار رفت از دست ،وحشی پای بستی کن ز صبر

این بنای طاقت نااستوار خویش را

غزلیات

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«پناه جهان»

زهی پایه چتر اقبال تو

ز فرط بلندی برون از جهات

 

پناه جهان قطب گردون مکان

وجود تو مستظهر کاینات

 

به گرد تو گردند نیک اختران

چو بر گرد قطب شمالی بنات

قطعات

ویرایش شده توسط Z.A.D

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«ستور فقیر»

ز بی کاهی امشب ستور فقیر

بجز عون و عون کار دیگر نداشت

 

ز شب تادم صبح بر یاد کاه

نظر از ره کهکشان برنداشت

قطعات

ویرایش شده توسط Z.A.D

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«خر گدا»

چند ای خر گدا توان گفتن

که مرا بخت هم عنان بوده‌ست

 

پسر آرق وزیرم من

پدر من وزیر خان بوده‌ست

 

چه کنم زن جلب که یک باری

پدرت گر ز دین فلان بوده‌ست

قطعات

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«وحشی بی خانمان»

ای پیش همت تو متاع سرای دهر

بی قدرتر از آنکه توان رایگان فروخت

 

جایی که کمترین نفرت بار خود گشود

یک جنس خود به مایهٔ سد بحر و کان فروخت

 

هندوی تو گهی که برون آمد از حجاز

از بهر عشر حاصل هندوستان فروخت

 

آگه نیی که از پی وجه معاش خویش

هر چیز داشت وحشی بی خانمان فروخت

 

چیزی که از بلاد عراق آمدش به دست

آورد و در دیار جرون در زمان فروخت

 

از بهر وجه آب وضو اندر این دیار

سجاده کرد در گرو و طیلسان فروخت

 

دارد کنون فروختنی آبروی و بس

وان جنس نیست اینکه به هر کس توان فروخت

قطعات

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

ترکیبات وحشی بافقی

شرح پریشانی

 

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید

داستان غم پنهانی من گوش کنید

 

قصهٔ بی سر و سامانی من گوش کنید

گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید

 

بند 1

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی

سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی

 

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم

ساکن کوی بت عربده‌جویی بودیم

 

عقل و دین باخته، دیوانهٔ رویی بودیم

بستهٔ سلسلهٔ سلسله مویی بودیم

بند 2

کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود

یک گرفتار از این جمله که هستند نبود

 

نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت

سنبل پر شکنش هیچ گرفتار نداشت

 

این همه مشتری و گرمی بازار نداشت

یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت

بند 3

اول آن کس که خریدار شدش من بودم

باعث گرمی بازار شدش من بودم

 

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او

داد رسوایی من شهرت زیبایی او

 

بس که دادم همه جا شرح دلارایی او

شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او

بند 4

این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد

کی سر برگ من بی سر و سامان دارد

 

چاره این است و ندارم به از این رای دگر

که دهم جای دگر دل به دل‌آرای دگر

 

چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر

بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر

بند 5

بعد از این رای من این است و همین خواهد بود

من بر این هستم و البته چنین خواهدبود

 

پیش او یار نو و یار کهن هر دو یکیست

حرمت مدعی و حرمت من هر دو یکیست

 

قول زاغ و غزل مرغ چمن هر دو یکیست

نغمهٔ بلبل و غوغای زغن هر دو یکیست

بند 6

این ندانسته که قدر همه یکسان نبود

زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود

 

چون چنین است پی کار دگر باشم به

چند روزی پی دلدار دگر باشم به

 

عندلیب گل رخسار دگر باشم به

مرغ خوش نغمهٔ گلزار دگر باشم به

بند 7

نوگلی کو که شوم بلبل دستان سازش

سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

 

آن که بر جانم از او دم به دم آزاری هست

می‌توان یافت که بر دل ز منش باری هست

 

از من و بندگی من اگرش عاری هست

بفروشد که به هر گوشه خریداری هست

بند 8

به وفاداری من نیست در این شهر کسی

بنده‌ای همچو مرا هست خریدار بسی

 

مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است

راه صد بادیهٔ درد بریدیم بس است

 

قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است

اول و آخر این مرحله دیدیم بس است

بند 9

بعد از این ما و سرکوی دل‌آرای دگر

با غزالی به غزلخوانی و غوغای دگر

 

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود

آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود

 

وین محبت به صد افسانه و افسون نرود

چه گمان غلط است این ، برود چون نرود

بند 10

چند کس از تو و یاران تو آزرده شود

دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود

 

ای پسر چند به کام دگرانت بینم

سرخوش و مست ز جام دگرانت بینم

 

مایه عیش مدام دگرانت بینم

ساقی مجلس عام دگرانت بینم

بند 11

تو چه دانی که شدی یار چه بی باکی چند

چه هوسها که ندارند هوسناکی چند

 

یار این طایفه خانه برانداز مباش

از تو حیف است به این طایفه دمساز مباش

 

می‌شوی شهره به این فرقه هم‌آواز مباش

غافل از لعب حریفان دغا باز مباش

بند 12

به که مشغول به این شغل نسازی خود را

این نه کاری‌ست مبادا که ببازی خود را

 

در کمین تو بسی عیب شماران هستند

سینه پر درد ز تو کینه گذاران هستند

 

داغ بر سینه ز تو سینه فکاران هستند

غرض اینست که در قصد تو یاران هستند

بند 13

باش مردانه که ناگاه قفایی نخوری

واقف کشتی خود باش که پایی نخوری

 

گر چه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت

وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت

 

شد دل‌آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت

با دل پر گله از ناخوشی خوی تو رفت

بند 14

حاش لله که وفای تو فراموش کند

سخن مصلحت‌آمیز کسان گوش کند

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

از آبله‌ای تازه گل باغ ارم

حاشا که شود طراوت روی تو کم

 

نی جوهر حسن لاله است از ژاله

نی زیور خوبی گل است از شبنم

«رباعیات»

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

ای مدت شاهی جهان مدت تو

در عید سرور خلق از دولت تو

 

گر عید تواند که مجسم گردد

آید ز پی تهنیت خلعت تو

 

«رباعیات»

 

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

ای کاش برات من براتی بودی

کز مفلسیم خط نجاتی بودی

 

بالله که آنچنان براتی می‌بود

گر از طرف تو التفاتی بودی

«رباعیات»

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ

اشتیاق تو مرا سوخت کجایی، بازآ

 

شده نزدیک که هجران تو، مارا بکشد

گرهمان بر سرخونریزی مایی ، بازآ

 

کرده‌ای عهد که بازآیی و ما را بکشی

وقت آنست که لطفی بنمایی، بازآ

 

رفتی و باز نمی‌آیی و من بی تو به جان

جان من اینهمه بی رحم چرایی، بازآ

 

وحشی از جرم همین کز سر آن کو رفتی

گرچه مستوجب صد گونه جفایی، بازآ

غزلیات

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

تکیه کردم بر وفای او غلط کردم ، غلط

باختم جان در هوای او غلط کردم، غلط

 

عمر کردم صرف او فعلی عبث کردم ، عبث

ساختم جان را فدای او غلط کردم ، غلط

 

دل به داغش مبتلا کردم خطا کردم ، خطا

سوختم خود را برای او غلط کردم ، غلط

 

اینکه دل بستم به مهر عارضش بد بود بد

جان که دادم در هوای او غلط کردم ، غلط

 

همچو وحشی رفت جانم درهوایش حیف ، حیف

خو گرفتم با جفای او غلط کردم ، غلط

 

«غزلیات»

پ.ن: بخشی از این شعر در آهنگ «غلط کردم« از  «محسن چاووشی» آمده است.

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • 2 هفته بعد...

دگر آن شب است امشب که ز پی سحر ندارد

من و باز آن دعاها که یکی اثر ندارد

 من و زخم تیزدستی که زد آنچنان به تیغم

که سرم فتاده در خاک و تنم خبر ندارد

همه زهر خورده پیکان خورم و رطب شمارم

چه کنم که نخل حرمان به از این ثمر ندارد

ز لبی چنان که بارد شکرش ز شکرستان

همه زهر دارد اما چه کند شکر ندارد

به هوای باغ مرغان همه بالها گشاده

به شکنج دام مرغی چه کند که پر ندارد

بکش و بسوز و بگذر منگر به اینکه عاشق

بجز اینکه مهر ورزد گنهی دگر ندارد

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • 2 هفته بعد...
  • کاربر منتخب

یکی میل است با هر ذره رقاص

کشان هر ذره را تا مقصد خاص

 

رساند گلشنی را تا به گلشن

دواند گلخنی را تا به گلخن

 

اگر پویی ز اسفل تا به عالی

نبینی ذره‌ای زین میل خالی

 

ز آتش تا به باد از آب تا خاک

ز زیر ماه تا بالای افلاک

 

همین میل است اگر دانی ، همین میل

جنیبت در جنیبت ، خیل در خیل

 

سر این رشته‌های پیچ در پیچ

همین میل است و باقی هیچ بر هیچ

 

از این میل است هر جنبش که بینی

به جسم آسمانی یا زمینی

 

همین میل است کهن را درآموخت

که خود را برد و بر آهن ربا دوخت

 

همین میل آمد و با کاه پیوست

که محکم کار را بر کهرباست

 

به هر طبعی نهاده آرزویی

تک و پو داده هر یک را به سویی

 

برون آورده مجنون را مشوش

به لیلی داده زنجیرش که می‌کش

 

ز شیرین کوهکن را داده شیون

فکنده بیستون پیشش که می‌کن

 

ز تاب شمع گشته آتش افروز

زده پروانه را آتش که می‌سوز

 

ز گل بر بسته بلبل را پر و بال

شکسته خار در جانش که می‌نال

 

غرض کاین میل چون گردد قوی پی

شود عشق و درآید در رگ و پی

 

وجود عشق کش عالم طفیل است

ز استیلای قبض و بسط میل است

 

نبینی هیچ جز میلی در آغاز

ز اصل عشق اگر جویی نشان باز

 

اگر یک شعله در خود سد هزار است

به اصلش بازگردی یک شرار است

 

شراری باشد اول آتش انگیز

کز استیلاست آخر آتش تیز

 

تف این شعله ما را در جگر باد

از این آتش دل ما پر شرر باد

 

ازین آتش دل آن را که داغیست

اگر توفان شود او را فراغیست

 

کسی کش نیست این آتش فسرده‌ست

سراپا گر همه جانست مرده‌ست

 

اگر سد آب حیوان خورده باشی

چو عشقی در تو نبود مرده باشی

 

مدار زندگی بر چیست برعشق

رخ پایندگی در کیست در عشق

 

ز خود بگسل ولی زنهار زنهار

به عشق آویز و عشق از دست مگذار

 

به عین عشق آنکو دیده‌ور شد

همه عیب جهان پیشش هنر شد

 

هنر سنجی کند سنجیدهٔ عشق

نبیند عیب هرگز دیدهٔ عشق

 

«فرهاد و شیرین»

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«فرهاد و شیرین»

«در بیان گرفتاری فرهاد به کمند عشق شیرین»

«قسمت اول»

 

چو دید آن نوش لب شوخ پریزاد

که فرهاد است در آن صنعت استاد

 

صلاح آن دید چشم شیر گیرش

که با تیر نگه سازد اسیرش

 

به مشکین طره سازد پای بستش

دهد کاری که می‌شاید به دستش

 

غرورش مصلحت را آنچنان دید

که باید مایه دید و پایه بخشید

 

نخستین شرط عشق است آزمودن

نشاید هرکسی را در گشودن

 

بسا کس کز هوس باشد نظر باز

بسا کز عشق باشد خانه پرداز

 

بباید آزمودش تا کدام است

هوس یا عاشقی او را چه کام است

 

به او گر نرد یاری می‌توان باخت

نگه را گرم جولان می‌توان ساخت

 

وگر دست هوس باشد درازش

توان از سر به آسان کرد بازش

 

خصوصا چون منی از بخت بدکار

مدامم با هوسناکان فتد کار

 

مرا نتوان هوس زد بعد از این راه

که خسرو کرده زین نیرنگم آگاه

 

وزان پس با هزاران دلستانی

شد آن مه بر سر شیرین زبانی

 

ز شرم پرده داران هوا خواه

سخن در پرده راند آن ماه آگاه

 

که آیین هنرور آنچنان است

که او را دل موافق با زبان است

 

مرا چشم از پی آن صنعت آراست

که از زر چشم او بر کار فرماست

 

چو مزدوران نظر نبود به سیمش

نباشد دیه بر امید و بیمش

 

نه رنجش از پی پا رنج باشد

کند کاری که صاحب گنج باشد

 

به لعلی قانع ار کانی نباشد

به نانی فارغ ار خوانی نباشد

 

نگردد مانعش یک گل ز گلزار

نبندد دیدهٔ اندک ز بسیار

 

بنایی کرد باید عشق مانند

که نتوان دور گردونش ز جا کند

 

به سان همت عشاق عالی

چون عهد عشق بازان لایزالی

 

ز پابرجایی و پر استواری

چو عاشق گاه رنج و گاه خواری

 

فضایش چون دل آزادگان پاک

رواقش چون خیال اهل ادراک

 

نه قصر و کاخ در کار است ما را

که از این نوع بسیار است مارا

 

غرض مشغولی و خاطر گشاییست

از این بگذشته صنعت آزماییست

 

اگر داری سر این کارفرما

هر آن صنعت که داری کارفرما

 

یکایک گفتنی‌ها را چو بشمرد

ز لب جان داد و از گفتار دل برد

 

ز شیرین نکته‌های دلفریبش

ز جان آرام برد ، از دل شکیبش

 

زمین بوسید فرهاد هنرمند

سخن را با نیاز افکند پیوند

 

که تا گل زینت گلزار باشد

به پیش عارضت گل خوار باشد

 

شکر را تا به شیرینی بود نام

کند شیرینی از لعل لبت وام

 

فلک را تا فروغ از اختران است

زمین را تا طراز از دلبران است

 

مباد ای اختر خوبی وبالت

طراز دلبری بادا جمالت

 

نشایم خدمتی را ور توانم

کلاه فخر بر گردون رسانم

 

نباشد قابلیت چون منی را

قبول خاطر سیمین تنی را

 

ولی چون التفات مقبلان است

چه غم آنرا که از ناقابلان است

 

ببینی پرتو خورشید رخشان

کز او سنگی شود لعل بدخشان

 

چو سعی ما و لطف کارفرماست

به خوبی کارها چون زر شود راست

 
 

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«فرهاد و شیرین»

«در بیان گرفتاری فرهاد به کمند عشق شیرین»

«قسمت دوم»

 

مرا گفتی که از زر دیده بردار

که کارت همچو زر گردد در این کار

 

نیازم هست اما نی به گوهر

امیدم هست نی بر سیم و بر زر

 

به مسکینی سر گوهر ندارم

ولی از گوهری دل برندارم

 

چو لطف کارفرما هست یارم

اگر کوهی بود از جا برآرم

 

توان با شوق کوهی را زجا کند

فسرده خار نتواند ز پا کند

 

گل افسرده را آبی نباشد

دل افسرده را تابی نباشد

 

به خود این کار را مشکل توانم

وگر بتوان ز شوق دل توانم

 

در این کار ار دلم گیرد ثباتی

نگیرد جز به اندک التفاتی

 

کنیزان حرف شیرین چون شنیدند

نیاز مرد صنعت پیشه دیدند

 

تمامی همزبان گشتند یکبار

به فرهاد آگهی دادند از کار

 

که این بانوی ما بس ناصبور است

مزاجش نازک و طبعش غیور است

 

به رنجش چون دل او هیچ دل نیست

سرشتش گویی از این آب و گل نیست

 

به خونریزی عتابش بس دلیر است

که هم پیمان شکن هم زود سیر است

 

اساسی را به گردون گر برآرد

به اندک رنجشی از پا در آرد

 

ز بس نازک که طبع آن یگانه‌ست

مدامش از پی رنجش بهانه‌ست

 

ز بی‌پرواییش طبعی‌ست مغرور

به عاشق سوزیش خویی‌ست مشهور

 

چو خویش آتشین کین بر فروزد

جهان را خرمن هستی بسوزد

 

اگر آهن دلی پولاد پنجه

نه از کار و نه از بیداد رنجه

 

در این سودا قدم نه ، ورنه زنهار

سر خود گیر و وقت خود نگه دار

 

گرت از عاشقی پیرایه‌ای هست

کرا زاین نغزتر سرمایه‌ای هست

 

مراد خاطرش جوی و میندیش

گرت مرهم فرستد ور زند نیش

 

و گر مزدوری او را نیز کار است

درم بسیار و گوهر بی‌شمار است

 

چو میل خاطرت با غم نباشد

ورا چندان که خواهی کم نباشد

 

بزد آهی ز دل فرهاد مسکین

که ای شکر لبان خیل شیرین

 

مرا کاری که اول بار فرمود

فریب چشم شیرین عاشقی بود

 

چه مزدی بهتر از این دارم امید

که شیرین بهر این کارم پسندید

 

به من بخشید ای من خاک راهش

هزاران سال مزد اول نگاهش

 

اگر شکرانه را جان برفشانم

همانا قدر این نعمت ندانم

 

مگوییدم که از خویش بیندیش

گرت مرهم فرستد ور زند نیش

 

کجا زان طبع نازک باک دارم

اگر از او زهر من تریاک دارم

 

در این سودا چرا باشد زیانم

که او نازک دل و من سخت جانم

 

در این کار او سزد کاندیشه دارد

مرا دربار سنگ ، او شیشه دارد

 

هوسناک است آن کز رنجش یار

بیندیشد که با هجران فتد کار

 

هوس چون راه ناکامی نپوید

به هر کاری مراد خویش جوید

 

مرا کام دلی زان دلستان نیست

چه کام دل دلی اندر میان نیست

 

اگر رنجد و گر یاری نماید

هم از خود کاهد و برخود فزاید

 

ولی چون از میان برخاست عاشق

همان خواهد که دلبر خواست عاشق

 

به دل خواهش بود دل نیست با او

وگر آسان و مشکل نیست با او

 

ور از هجرش خمار از وصل مستی است

نباشد عشقبازی خود پرستی‌ست

ویرایش شده توسط Z.A.D

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • کاربر منتخب

«فرهاد و شیرین»

«در جواب گفتگوی شیرین و قبول نمودن فرهاد کندن کوه بیستون را به جهت عمارت»

 

بدو فرهاد گفت که ای سرو نوخیز

لبت جان پرور و زلفت دلاویز

 

خیالت برده از دل صبر و تابم

نگاهت کرده سرمست و خرابم

 

کمند زلف مشکین تو دامم

شراب لعل نوشینت به جامم

 

به هر خدمت که فرمایی برآنم

به جان کوشم درین ره تا توانم

 

نه کوه سنگ اگر باشد ز پولاد

کنم با نیروی عشقش ز بنیاد

 

چه جای کوه اگر همت گمارم

اگر دریاست گرد از وی برآرم

 

شکفت از گفته فرهاد آن ماه

به سان غنچه از باد سحرگاه

 

پس از این گفتگو و عهد و پیوند

قرار این داد شیرین شکر خند

 

که تا انجام کار آن شوخ طناز

به هر نزهتگهی جشنی کند ساز

 

به هر دشتی کند روزی دو منزل

به مشغولی گشاید عقدهٔ دل

 

رسد چون کار آن مشکو به انجام

کشد رخت اندر آن آن ماه خودکام

 

وز آن پس لعل شکر بار بگشود

به سد شیرینی او را کرد بدرود

 

به مرکب جست و گلگون را عنان داد

ز فرهاد آن خبردارد که جان داد

 

برفت از بیستون آن سرو آزاد

نه او ماند اندر آن منزل نه فرهاد

روایتی از پستی و بلندی و دام‌های جوانی                                           رمان داو اول   (در حال تایپ: اجتماعی، عاشقانه)

روایتی از رقابتی خونین                                                                              رمان هابیل و قابیل (در حال تایپ: تراژدی، عاشقانه)

روایتی از فرو ریختن حقایقی به سنگینی تل برفی                            داستان کوتاه برف‌کوچ (تکمیل شده: اجتماعی)

روایتی از تنیدن در تارهای ذهن و روح                                                داستان کوتاه تنیده در تار (تکمیل شده: روانشناسی، اجتماعی)

روایتی از غوطه‌وری برای رهایی                                                                داستان کوتاه غوطه‌ور (تکمیل شده: اجتماعی، روانشناسی)

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

 اشتراک گذاری

×
×
  • اضافه کردن...