رفتن به مطلب
انجمن نودهشتیا
  • ثبت نام

رمان (عاشق دلنازک) کاربر نودهشتیا


 اشتراک گذاری

ارسال های توصیه شده

 نام نویسنده:شازده کوچولو

نام رمان :عاشق دلنازک

ژانر:عاشقانه، اجتماعی، طنز

هدف:سرگرمی، خندوندن شما عزیزان 

زمان پارت گذاری: نامعلوم 

مقدمه: چرا باید زنگی کنیم؟ تلاش کنیم؟ هدف بسازیم؟ وقتی که باید رهاشون کنیم؟ چرا باید خوش باشیم وقتی که با از دست دادن یک نفر این خوشی هامون تموم میشه؟چرا باید ناراحت باشیم زمانی که افراد کنارمون تلاش میکنن مارو بخندونن و خوشحال نگه دارن؟ چرا باید بترسیم وقتی میدونیم خدا همیشه کنارمونه؟ چرا باید به خاطر از دست دادن یک نفر ناراحت باشم درحالی که اطرافیانمون میگن روحش باهامونه؟

 

جوابتونو میگم: انسان باید تلاش کنه تا به هدفش برسه انسان بی هدف مثل کتابی که خونده نمیشه! درست درک نمی‌کنم که بریم اون دنیا چه بلایی سرمون میاد اما تا زمانی که توی این دنیا هستی «عاشق باش»، عاشق افراد دوروبرت، عاشق زندگی، عاشق خدا، عاشق آینده، عاشق کسی که منتظر ظهورشیم، عاشق کارایی که می‌کنیم. انسان باید گاهی مهربون، گاهی بد اخلاق، گاهی لجباز، گاهی خوش اخلاق، گاهی دلنازک، گاهی دلش از سنگ باشه ،اما عشق میون زندگیشو پایدار نگه داره! تویی که داری این متنو می خونی تویی که نامزد داری بیا و برای یه مدتی فقط مهربونی کن ببینم عشقت برات میمونه؟ نه نمی مونه بلکه باخودش زمزمه می کنه ( این دختر مهربون بد جور ساده برم سراغ یکی دیگه مهم اینه که خودم راضی باشم) یا بیا فقط برای مدتی بهش بداخلاقی و سختگیری کن ببینم پایبند تو می مونه؟ نه نمی مونه بلکه میگه ( این دیگه چه دختریه اصلا اخلاق و رو نداره نمی خوامش بین این همه دختر یکی دیگه رو انتخاب می کنم ) انتخاب برای بعضی پسرا زیاده ولی برای دخترا نه !بعضی پسرا خوش گذرون  هستن ولی همه دخترا ریز بین هستن  سر انتخابشون تمرکز دارن.

اما تو که یه پسری بیا و همش به یه دختر خوبی کن ازت سو ٕ استفاده می کنه .بیا همش به یه دختر سختگیری کن و غیرت به خرج بده ،حال تورو درک نمیکنه و باهات قهر میکنه و ازت جدا میشه .

انسان باید کامل باشه همه ی رفتار هارو مکمل هم کنیم :بداخلاقی:مهربونی، خوش اخلاقی:غیرت، لجبازی:دلنازکی « خانم ها و آقایون مکمل همدیگه باشید»

 

خلاصه :دوتا خواهر، دو تا پسر، دوتا خواهر متفاوت از هم، یکی به خاطر عشق از زندگی رها میشه و یکی به خاطر عشق تا لب مرگ میره، یه پسر به خاطر عشق زمانی بی وجود میشه و یه پسر به خاطر عشق هدفشو می سازه

 

 

 

 

 

 

پارت ۱

عاشق دلنازک 

بالشت خیلی نرمیه لعنتی یادم باشه عوضش کنم، با تکون دادن سرم و وول خوردن روی تخت جای مورد نظرمو پیدا کردم تا بتونم بخوابم. به ساعت دیواری مشکی روبه روم نگاه کردم که ساعت یازده و نیم رو نشون می داد. به اتفاق های امروز فکر می کردم که دایی جهان چطور آبرو ریزی می کرد و جلوی درب خونه، مادربزرگ رو تهدید می کرد و منو نهال چقدر ترسیده بودیم، با اینکه بیست سالمه و کلی رمان خوندم و با این وضعیت ها آشنایی دارم بازم ترسیده بودم. خوابم نمی برد هر کاری می کردم چیزی به شکل خواب آلودگی سمت تنم نمی اومد. گوشیمو از کنارم بلند کردم و همونطور که مقابلم قرار میدادم نورش رو کم می کردم، به صفحه گوشی نگاه می کردم به امید اینکه یه خدا داری به من پیام بده با ذوق خرکی به صندوق پیام ها که با رنگ نارنجی نشون می داد پیام داری نگاه می کردم و واردش شدم، گند بزنن این شانس منو مگه این همراه اول عنتر بیکاره همش میاد به من پیام میده؟ ازش اومدم بیرون و وارد تقویم شدم و به چشمک های هیزش نگاه می کردم و پیش نویسش کنجکاوم کرده بود: بیست و سه دقیقه مانده تا تولد ....

واردش که شدم کامل خوندمش: بیست و سه دقیقه مانده تا تولد بهار.

اه فردا تولدمه، چشمام داشتن خواب می رفتن که گندش بزنن این مثانه مزاحم رو مخزنم قد نخود جا داره! لحاف سفید رنگ تختم رو کشیدم کنار و آروم طوری که ریخت و پاش نکنم پاهامو آویزون کردم و گذاشتم روی فرشینه قلقلکی، کفش دمپایی های خاکستری رو پام کردم و به طرف در پرشده از پوستر های بازیگر های خارجی رفتم و در رو آروم باز کردم اما صدای جیر جیرش گوشم رو بد جوری اذیت می کرد.
ویراستار: @یگانه جان

ناظر:

@Mobina_sh

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
پارت ۱
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • مدیر ارشد

o9m3_img_20210304_171929_930.jpg

سلام خدمت شما نويسنده ي گرامی، ضمن سپاس از انتخاب شما، ورودتان را خیر مقدم می‌گوییم

چنان‌ چه علاقه ای مبنی بر آشنایی بیشتر با قواعد رمان نویسی دارید؛ به این تالار مراجعه کنید:👇
https://forum.98ia2.ir/forum/17-آموزش-نویسندگی/

انجمن نودهشتیا در صدد بر آمده که رمان شما بی هیچ عیب و نقصی اصلاح گردد پس یک ویراستار همراه و یک راهنمای اولیه، برای شما در نظر گرفته ایم.

@مدیر راهنما

@مدیر منتقد

@مدیر ویراستار

به نکات زیر توجه کنید:👇
1. از نوشتن کلمات ممنوعه و هرگونه متن که موجب نقض اسلام شود، به شدت خوداری کنید.
2. قبل از ارسال پارت خود، یک دور مطالعه کنید و اشکالات نگارشی و املایی را رفع کنید.
3. از پرداختن به موضوع های کلیشه ای تا جایی که ممکن است دوری کنید.
4. پس از ارسال هر پارت، جهت ویرایش، به ویراستار خود اطلاع دهید.
5. اگر در بخشی از رمان نیاز مند کمک هستید، در تالار اتاق فکر نویسندگان تاپیک زده تا مدیران به هم اندیشی شما رسیدگی کنند.


درخشیدن و موفقیت را برای شما آرزومندیم. رضایت شما نویسنده ی فهیم موجب افتخار ماست.
اکنون رمان شما مورد تایید ما گردیده و قادر به پارت گذاری هستید.
🌹قلمتون مانا، یا علی.🌹
"تیم مدیریت نودهشتیا"

comp_1_2_(1)_7hr0.gif

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت دوم(عاشق دلنازک)

خونه توی سکوت محو بود (وجدان:-آخه کی نصفه شب حرف میزنه؟

- اینقدر حرف نزن تا بقیه جملم رو  بگم 

- بگو ) 

نصفه شبی دسشوییم گرفته بود و باید عملیات تخلیه کنی انجام میدادم آروم آروم پاورچین پاورچین رفتم توی راهروی سالن که اونطرف سالن که مامانم اینا خواب بودن یه چراغ سفید عین چراغ قوه روشن و خامون می شد اما صداش کم بود (-خره صداش واسه کسی مثل تو که دور بوده کم بوده الان گوش مامان بیچارتو پاره کرده!

- هرچی)

از یه ور کنجکاویم گل کرده بودم که ببینم کیه ساعت دو نصفه شب زنگ زده از یه ور دسشویی داشت نابودم می کرد و از دهن و چشام می زد بیرون، جلوی فضولی مو هم نمی تونستم بگیرم، پاهامو چرخونکی بهم پیچوندم و بپر بپر آروم به سمت چراغ رفتم نزدیک مبلا شدم و باخودم میگفتم آخه این کدوم بوزینه چلغوزیه که ساعت دو نصفه شب زنگ میزنه؟ 

با تکون تکون مامانم پشت مبل قایم شدمو سیخ نشسته بودم که مخزن لبریزم نریزه 

مامانم با چشمای خواب آلود و عصبی گوشی رو گذاشت رو اسپیکر و با صدای عصبی و بلندی گفت: هاااااا

بدبخت اونی که پشت گوشی بود خودشو قهوه ای کرد 

با صدای ترسو و لرزونی گفت: ببخشید خواب بودی( وجدان: حالا دیدی به دایی جوادت گفتی بوزینه چلغوز 😁

- من کی گفتم؟

- همون موقع که گفتی اخه کدوم بوزینه چلغوزیه این نصفه شبی زنگ می زنه!

- خب اون موقع که من نمی دونستم، بعد تو چرا اینقدر حاشیه میگیری؟

- این حرفای تو حاشیه داره اخه؟

- کوفت برو به کارت برس)

مامان با داد: نه بیدار بودم منتظر بودم جنابعالی با تماس نصفه شبت برینی به منزلتم!

- خب بعدا زنگ میزنم اجی 

- آجی و کوفت نصفه شبی خوابمو حروم کردی که بگی بعدا زنگ میزنم اصلا بنال بینم کی هستی؟

- جوادم آجی 

- جواد کیه؟

- داداشت  

خیلی زود واکنش نشون داد و گوشی هرچند رو اسپیکر بود اما گذاشتش در گوشش و سیخ نشست و گفت: اِه سلام داداش خوبی؟‌ خوشی؟ سلامتی؟ مامان خوبه؟ . . .

 

@یگانه جان

@آلفای نقره ای

 

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
  • لایک 26
  • تشکر 2
  • هاها 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۳

(عاشق دلنازک)

- چه خبر چکار میکنید ؟ 

من بیچاره هم پشت مبل داشتم از سوتی های مامانم جر میخوردم و فکر کنم که خودمو خیس کرده بودم چون دیگه دسشویی بهم فشار نمی‌آورد و احساس راحتی میکردم یا شایدم به خاطر اینکه بین دوتا مبل مچاله شدم پشیمون شده که بیاد  

جواد - هیچی میخواستم بگم فردا تولد بهار بیارش خونه مامان اینا تا سوپرایزش کنیم آخه آخرین تولدش تو چهار سال آینده پیش ما 

( وجی جون:جریان داره جالب میشه

من- ساکت ببینم چی میگن )

مامان :اهوم ،باش 

- خب دیگه ؟

- هیچی الان فقط خیلی به خواب نیاز دارم !

- آخی متأسفم خوابتو خراب کردم دیگه قطع میکنم خوابای خوبی ببینی !

- مرسی خدافظ•

- خدافظ•

( وجی جون: خوش به حالت دارن سوپرایزت میکنن 

-ببند به لطف این دسشویی کوفتی متوجه شدم و فردا دیگه سوپرایز نمیشم 

-خخخخخ) 

داشتم مامانمو می پاییدم که خوابش بگیره بپرم دسشویی که کم کم مث هیبنوتیزم خوابش برد و من پاهای گره خوردمو باز کردم و شروع کردم با سرعت حیوون تنبل (باور کنید یع نوع حیوونه حتی تو فیلم زوتوپیا هم بازی کرده ) مسافت راطی میکردم (چه ادبی) تقریبا یه ۱۰ قدم با این دسشویی فاصله داشتم که بهم فشار آورد و کاری کرد که مثل زاویه قائمه خم بشم و راه برم (من براتون آسونش میکنم حالت رکوع راه میره) که الحمدلله بلاخره بهش رسیدم اوووووههه ییییییسسسسسسس

 (-هُشَ به دسشویی رسیدی دماوند و که فتح نکردی •

- ببند بینم تو که نمیفهمی حال من چیه ) 

سریع خودمو پرت کردم توش و خودمو خالی کردم وقعا نمیفهمم چرا این دخترا میگن با گریه کردن خالی میشم ؟ بابا بیاید دسشویی و خالی بشید اصلا یه حالی داره بیست!

همینجوری این وجدان دیوونم داشت میخندید که گفت: ( - بهار ؟

- ها؟

- ها و درد بگو جانم !

- جانم ؟

- میگم از کی نرفتی دسشویی که الان پوست شکمت به ستون فقیر فقراتت چسبیده ؟

اوممممم) راست میگفتم انگار خیلی لاغر شدم اگه  مثانه خودمو می ذاشتم روی ترازو تقریبا ۴ یا ۵ کیلو می کشید .  

در دسشویی رو آروم باز کردم ولی لامصب این صدای جیر جیرش داشت مخمو می ترکوند اما باید تحمل میکردم که کسی نفهمه بیدارم ، آروم آروم مثل یه آدم نابینا (کور) که عصاش رو قبل خودش می فرستاد جلو منم پاهامو یه قدم جلوتر می فرستادم و که اگه خیس بود بفهمم چه گوه کاری انجام دادم !!

همینجوری که میرفتم چشمام رو مثل تو قطب همنام آهن ربا بهم نزدیک کرده بودم ولی نبسته بودم و خیلی می‌لرزیدن یه جیغ فرا بنفش از حلقوم خودم  دادم بیرون و سرجام خشکم کرد : - آااااااخخخخخ . 

مامانم واسه بار دوم از خواب نازش پرید و با یه مشت مهکم و عصبی که انگار یه نفر بهش بدهکاره ولی بدهیشونو نمیدن ، کشیده گفت : چی شده ؟ برق که روشن شد با یه قیافه که انگار حمید افخمی امتحان ریاضی ۲۰ گرفته باشه بهم نگاه میکرد (حمید افخمی یکی از دانش آموزای مامانشه که امسال داره چهار بار کلاس یازدهم رو میخونه و نمرهاش بالا ۹ نبوده و هر موقع مامان میاد خونه با سر افکندگی طوری که انگار ما خانواده افخمی هستیم میگه : متأسفانه باز هم رد شد )

منم با یه قیافه ترسو بهش خیره شده بودم که اون نهال بوزینهٔ قوزمیت بلند گفت :  - خوون

یادم افتاد که چرا جیغ کشیدم نشستم سر پله ها و کف پامو گذاشتم روی این یکی پام و بهش خیره شدم سوزن ته گرد مامانم تا یک سانت رفته بود زیر انگشت شصتم و از کناره هاش خون میومد منم یه هیییییییع بلند کشیدمو برای اینکه کسی نشنوه دستمو گذاشتم روی دهنم و با صدای خفه ای گفتم :  - داره خون میاد .

نهال باسرعت خرگوش پرید تو آشپزخونه و کمی که صدای شکستن ظرف اومد با یه استکان رنگی که باعث می شد نفهمم چیه اومد پیشم و بهم داد و گفت بیا قربونت برم اینو بخور قند خونت نیفته ، 

واقعا اولین باری بود که دلم میخواست لپشو ماچ کنم اما زخم پام نمی ذاشت استکان رو از دستش گرفتم و قُلُب اول رو که خوردم سریع گذاشتمش روی پله و بلند بهش گفتم ای کوفت ببرن رو دلت عنتر برقی بزغاله نمیشه بگی داغه ؟ دهنم سوخت  

بعله همینجوری داشتم نهال رو میخوردم که . . . ‌.

@یگانه جان

@آلفای نقره ای

@لیام

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۴ 

( عاشق دلنازک )

همین جوری داشتم نهال رو می کردم تو دهن گاو و در می آوردم که دست آورد جلو و سوزن رو از پام کشید بیرون و من دوباره یه جیغ خیلی خیلی فرا قرمز کشیدم و بابام بیدار شد ، خون از کناره های پام میزد بیرون و مثل یه جاده رد پای خودشو جا می ذاشت و می افتاد روی پله و پله ها خونی می شدن ، بابام با چشمای قرمز ( واقعا به این چشمایی که از عصبانیت رگای زیرش باد کرده و برجسته شده میگی قرمز ؟ خاک به سر توصیفت ) که ابروهاش هم چسبیده بودن به موهاش از بس به خاطر تعجب بالا کشیده بود سر پله ها جلومون ظاهر شد ،چنان با سرعت ۱۶۰ تا بر ثانیه نزدیکمون می شد که گفتیم :« نهال و بهار الکفن و القبر » سریع از ترس چشمامونو بستیم و تا جایی که تونستیم خودمون رو برای دوشقه شدن آماده کردیم ، با صدای ملایمی گفت : - چرا جیغ میزدید ؟ و انگشتشو به سمتمون اشاره میرفت (وجی جون :خدایی یعنی بابات با اون سرعت ثانیه ای به طرفتون هجوم آورد که با این صدای آروم بگه چرا جیغ می زدید؟ 

- آره انگار ، بابام دست بزن نداره اما هر موقع اینجوری میاد سراغمون خودمون رو داخل قبرستون فرض می کنیم که جسدمونم تجزیه شده .

- خاک توسر ملاجت که واسه زخم به این کوچیکی مردمی رو زابرا کردی ...

- تو حرف اضافه نزن 

- از ما گفتن بود )

همینجوری که انگار من کرم ریزی داشته باشم از کناره ها پامو فشار میدادم و سرعت بیرون اومدن خون بیشتر میشد و بهم بیشتر حال می داد ، مشغول کرم ریزیم بودم که پدر گرامیم یع دستمال رو محکم کوبوند رو زخمم و گفت : - این جیغ جیغا دیگه تکرار نشه انگار زخم پلنگه زود بخوابید که فردا کلی کار داریم .

نهال داشت از فضولی می ترکید که فردا چه کار داریم منم که می دونستم واسه همین بی تفاوت خون روی پله ها رو با یه دستمال خیس پاک کردمو لی لی کنان به سمت اتاقم رفتم و دراز شدم رو تخت و...

(وجدان : صدای خرو پفش منو کر کرد ...)

 @یگانه جان

@لیام

@آیلار مومنی

 


🔉

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
  • لایک 22
  • تشکر 2
  • هاها 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۵

عاشق دلنازک

با صدای تهدید آمیز مامانم که می‌گفت :« دیر راه بیوفتید با ملاقه میام سراغتون » چشمام رو باز کردم و بلند شدم و پاهامو از تخت آویزون کردم و گذاشتم روی فرشینه پای تختم که خیلی نرم و قلقلکی بود ، کفش دمپایی های توسی مو پام کردم و رفتم جلوی کمد دیواری و به پوستر های بازیگرا نگا کردم ( وجدان : به امید این پسرا از خواب بیدار میشه

- کوفت ، یعنی تو یک دیقه فک نزنی می‌گن لالی 

- مگه دروغ می‌گم هر صبح بیدار میشی و به صورت گندمی و چشمای رنگیشون خیره می‌شی و میری تو حس آخ بمیرم برای این پوسترا که همیشه باید ریخت تورو اول صبح ببینن ، تو انرژی مثبت میگیری از دیدن اونا ولی اونا از دیدنت حالت .... میگیرن !

- هرهر خندیدیم ) آروم برای دیدن خودم رفتم جلوی آینه ولی از ترس عقب عقب برگشتم و روی تخت افتادم : این دیگه کی بود ؟

چشمامو مالیدم و دوباره برگشتم جلوی اینه زدم زیر خنده و گفتم این که خودمم )

(وجدان : حق داری خودتو نشناسی با مو های گلوله شده و بهم گره خورده و تو هوا معلق شده و یه آب دهن که تا پیش گوشت خشک شده و پف زیر چشمات انگار یه حوری جهنمی هستی که تازه از زیر دست هووهاش بیرون کشیدنش !

- تعریفاتون تموم ؟

- بله 

- خب گمشو -

باشه ) @یگانه جان @لیام @آیلار مومنی

@آلفای نقره ای @شازده کوچولو

 

 

 

 

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
  • لایک 20
  • تشکر 2
  • هاها 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۶ 

عاشق دلنازک

پام هنوز درد سیخی می کشید به خاطر کار سوزن دیشب اما( ببخشید وسط حرفت می پرم اما درد سیخی می کشید یعنی چی ؟

- یعنی میله ای ، یعنی به صورت راست و در یک جهت درد می گیرد مانند تیر کشیدن درد دل 

- شد زیست ، نفهمیدم ولی باشه . )

در کمدم رو باز کردم و حالا که تولدم بود تصمیم گرفتم که یه لباس رنگ جیغ بپوشم مانتوی صورتی جیغم رو برداشتم و پوشیدم خیلی ساده بود و از کمر یه کمربند از همون جنس خود مانتو میخورد و یع شلوار لی خیلی خیلی جذب پوشیدم طوری که زانو هام قلمبه قلمبه بیرون زده بودن ، یه روسری گلبهی سفید که خیلی به مانتوم می اومد و رنگ خودمو هم خیلی روشن تر نشون می داد رو انتخاب کردم و پوشیدم ، دلم نمی‌خواست زیاد آرایش کنم واسه همین فقط یه کرم ضد آفتاب برای محو کردن جوشای متولد شدمو یه رژ لب صورتی و یه خط چشم سیاه و تمام . از اتاقم رفتم بیرون و در اتاقم رو بستم ، آروم از پله ها پایین رفتم چون دیشب به درس عبرت و جذاب ولی به شدت دردناک کشیده بودم ، دور میز غذا خوری همه جمع شده بودن و فقط شاپرک مجلسشون که بنده باشم کم بود ، صندلی رو آروم عقب کشیدم و نشستم پشت میز و یه چایی برداشتم و شکرا رو تا آخر ریختم توش که با صدای نهال انگشت اشمارمو گذاشتم روی لبم و شروع کردم به فکر کردن .

نهال - داخل بیشتر رمان هایی که خوندی شخصیت و قیافه دختر پسراشون چطوره ؟

من - خب راستش از بین همه رمان هایی که خودندم پسرا همیشه ...

 @یگانه جان

@لیام

@آیلار مومنی

@آلفای نقره ای

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۷ 

عاشق دلنازک

- من خب داخل بیشتر رمان ها این پسرا ، چشم رنگی ، پوست سفید و نرم حتی بدون یه جوش یا کک مک با خط خوردگی ، جذاب ، خوش تیپ ، خوش هیکل ، پولدار ، عاشق دختر فقیر ، بدون محدودیت ، اونوقت من این تهران رو عین موقعیت جغرافیایی زیر پام گشتم ولی یک عدد پسر هم این شکلی با این شخصیت ها ندیدم همه پسرا با قد ۱۶۵ تا ۱۷۸ و وزن ۵۵ تا ۶۵ کیلو و تو سن بلوغ و یه صورت پر از جوش گنده و قرمز و چشم های قهوه ای ساده و لباسای گل گلی . واقعا نمیدونم که این پسرا رو چطور از تو مخشون توصیف می کنن و در میارن ، یا حتی دختراشونم روزی بیست بار دوش ۱۰ الی ۲۰ دقیقه ای میگیرن بیشتر اوقات تو فکرن و به اندیشه می‌پردازن ، واقعا این دخترا هیچ کار ندارن که همش یا تو حموم یا تو افکارشون پلاسن ؟

با این گفته هام خنده نهال و بابا و مامان رو هوا رو گرفته بود و نمی تونستن صبحونه بخورن منم یه لبخند به خنده هاشون زدمو گفتم :

 - خب راست می گم 

چایی شیرینمو که تقریبا سرد شده بود خوردم و یه لقمه کره و عسل مزه کردم و با یه تشکر از مامانم از آشپز خونه اومدم بیرون و رفتم طبقه بالا ، لبتاپم رو گذاشتم توی کوله پشتیمو برای اینکه زیر زبون مامانمو بکشم ...

@یگانه جان

@آیلار مومنی

@آلفای نقره ای

@لیام

 

 

  • لایک 19
  • تشکر 2
  • هاها 1
  • غمگین 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۸ 

عاشق دلنازک 

برای اینکه زیر زبون مامانم رو برای تولد بکشم لبتاپمو گذاشتم توی کوله پشتی مو گوشیمو هم برداشتم و همراه بوت های مشکیم رفتم پایین و با یه صدای نسبتا بلند جار زدم 

« آهای اهالی منزل کیانی دخترتون داره میره ولگردی ! » 

هر موقع اینو می گفتم می فهمیدن که دارم میرم کتابخونه یا جاهایی که سکوت باشه تا بتونم برای نوشتن رمانم تمرکز کنم ولی بیشتر میرم کتابخونه ! 

داشتم بند مشکی بوت هامو می بستم که مامان با داد بهم گفت :« هوی ولگرد الان نرو بیرون که خونه ای مهمونیم »

من - کی ؟

مامان - مامانم اینا 

- برا چی ؟

- همینجوری ! یعنی بدون دلیل نمی تونن دعوتمون کنن یا بریم خونشون ؟

- باش 

(وجدان : چقدر خوب طفره میره ! 

- آره باید به جای دبیر میشد بازیگر حتما ، شک نکن جایزه مارمولک رو می‌گرفت !

- منظورت اسکاره ؟

- آره همون 

- پس چرا میگی مارمولک ؟ اون حتی شبیه مارمولک هم نیست !

همیشه یه کارتون ۵ دقیقه ای میداد اسم مارمولک داخلش اسکار بود واسه همین بهش میگم مارمولک !

- آهان ، مردم سلیقه دارن صاحب منم سلیقه داره !!

پس چی فکر مردی ! )

  @K.A  @Shervin  @N.a25  @Bahar khani@._.لیلیوم._.

@Y_1385   @ملکه سکوت@نویسنده    @Neda.eb   @آلفای نقره ای  @لیام

   @آیلار مومنی  @ستایش گودرزی

  @Hony.m  @امیر.  @امیر

  @شاخ شمشاد  @یارا   @فائزه اکبریان  @زهرارمضانی  @ژوان  @گل تنها@Naji

  @Elaha  @NargesYolchikoni   @reyyan   @ساتیار خانوم  @محمد صالح خوب   @یگانه جان

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

پارت ۹ 

عاشق دلنازک 

مامانم با یه صدای بلند گفت : - هوی بهار ساعت چنده ؟

من با یه قیافه پوکر فیس : -مامان مگه چوپانی که هوی هوی میکنی ؟ 

مامان با داد :- آره چوپان تو و نهالم 

مطمئنم قیافه نهال الان دیدنی کل دردسرای من گردن اونو هم میگیره !!

- ۹:۴۵

رفتم تو آشپز خونه و نشستم روی جای اولم 

مامان - پاشید آماده شید خبر ...... عقدتون 

(مطمئنم میخواست بگه خبر مرگتون دلش نیومد )

من - حتی بابا هم ؟ 

صدای خنده بابام بلند شد و مامانم با یه قیافه کسل و پشیمون گفت - دختره ی خیره سر این حرفاتو از کجا در میاری ؟ از نظر من هر نفر فقط یبار باید عقد کنه که باباتون قبلا عقد کرده !

من با یه قیافه انیشتنی - با کی عقد کرده ؟

مامان پوکر فیسم - مطمئنم با من عقد نکرده چون من شما دوتا رو از‌گوگل دانلود کردم !

همه با هم زدیم زیر خنده و نهال رفت آماده بشه ، بیشتر اوقات که برای نوشتن رمان از خونه بیرون نمیرم میرم تو اتاق نهال و سر میز تحریر اون ولو میشم چون اتاق خودم حتی به زود جا واسه قدم برداشتن داره ، اتاقش یه اتاق سفید صورتی ملایم و مثل اتاق من یه کمد دیواری و میز آرایش داره اما مال اون بچه سفید صورتیه و تختشو چسبونده به دیوار تا میز تحریرشو جا کنه تو اتاقش و از بس شلوغ و نا مرتبه کسی ندونه فکر میکنه این اتاق انباری این عمارت بزرگه

@ساتیار خانوم  @محمد صالح خوب@._.لیلیوم._.@یگانه جان@آلفای نقره ای

@امیر. @امیر  @NargesYolchikoni

@Neda  @Ze_ynab @آیلار مومنی

  @ستایش گودرزی@شاخ شمشاد  @ملکه سکوت  @reyyan  @لیام  @Shervin

@گل تنها  @K.A  @Elaha

  • لایک 21
  • تشکر 1
  • هاها 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

 

پارت ۱۰ 

عاشق دلنازک 

حدود یک ربع بود که عین خمیر رنگی بچه ها توی راهرو ی طبقه پایین ولو بودمو رمان می نوشتم (- چقدر تو معتاد شدی دختر !

- ببند ، به این میگی معتادی ؟ نه باید بگی از هر فرصت حتی ۵ دقیقه هم استفاده می کنه 

- واقعا تو منو نمی گیری اینقد با این دروغا خودتو راضی می کنی؟ 

- صبر کن ببینم چرا تورو بگیرم ؟ 

- خب برای اینکه معمولا با کسی که حرف می زنی می گید عذاب وجدان می گیرم برای همین میگم منو نمی گیری !

- آها ، خب نه تو رو نمی گیرم !

- متشکرم 

- خواهش می کنم )

ساعت ده و پنج دقیقه بود که از خونه زدیم بیرون و سوار ماشین شاسی بلند آبی شدیم و به سمت خونه مامان بزرگم این راه افتادیم بعد از زدن دکمه آیفون در بایه صدای چقه باز شد و رفتیم داخل یه حیاط داشت و تقریبا بیست متر بود و جای یه ماشین می‌گرفت در خونه رو باز کردیم و خودمو برای هر گونه اتفاقی مثل پخ یا ترکوندن ترقه ، فشفشه، بمب کارتونی یا هر چیز دیگه ای آماده کردم و همش با خودم می گفتم الان می ترکونن ، الان ، اوه الان دیگه ، . . . 

با ورودم توی خونه دایی جواد جلوی پام  عین لوبیا سهرآمیز جک سبز شد و یه بمب کارتونی ترکوند و از داخلش کاغذ های قرمزو سفید و سیاه که روش نوشته بود تولدت مبارک همراه با گلبرگ های قرمز و صورتی می ریخت روی سرم ، آبروم رفت هر کاری می کردم اوه یه واکنش فقط یه واکنش نشون بدم نمی تونستم تا اینکه . . . 

 @ستایش گودرزی  @شاخ شمشاد  @._.لیلیوم._.  @NargesYolchikoni @Neda @Ze_ynab@گل تنها @ساتیار خانوم  @محمد @محمد صالح خوب

@آیلار مومنی@Elaha@ملکه سکوت  @امیر.  @امیر@یگانه جان  @یارا@فاطیما  @آلفای نقره ای @لیام

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۱۱ 

عاشق دلنازک 

هر کاری می کردم نمی تونستم یه واکنش کوچیک ، اوه فقط یه واکنش کوچول موچولو برای نشون دادن خوش حالیم ابراز کنم 

(وجدان : - خاک تو سر کله خرت کنن که استعداد بازیگری هم نداری بهار جانم 

- خب اگه تو یکم وجدان داشتی الان اشک منو در می آوردی که اینا فکر کنن اشک شوقه !

- آره ارواح عمت اشک شوقه ، آخه وقتی تو هیچ حسی نداری و واکنش نشون ندادی من چطور اشکتو دربیارم ؟)

دایی جوادم باد خوشحالیش عین یه بادکنک خالی نشد بلکه ترکید و آروم پوکر فیس گفت :

- آجی تو بهش گفتی که می خوام براش تولد بگیرم ؟

مامان با یه قیافه کنجکاو و ترسو - نه به جون خودم 

جواد - پس چطور فهمیدی بهار ؟

( - تو که ریدی حداقل راستشو بهشون بگو 

- اهوم )

مامان با عصبانیت - بهار دیشب فالگوش وایساده بودی ؟

من با یه قیافه سوسک شده - نه به جون نهال 

نهال - چرا جون منو می خوری 

من- هَه تو هم با اون جونت دو دقیقه دندون رو جیگر بزار ، دیشب یعنی نصفه شب دسشوییم گرفت تو سالن داشتم رد می شدم که چراغ یه گوشی به خاطر تماس داشت چشمک م یزد آروم آروم پاهامو بهم گره زدم و لی لی رفتم جلو دیدم گوشی مامانه تا خواستم برش دارم خودش با داد زد رو اسپیکر و جواب داد و منم برای اینکه گیر نیفتم لای مبلا قایم شدم و همه چیز رو با اجازه شنیدم ، ولی تروخدا دنبال انتقام نگردید که خدا بعد از ۵ دقیقه همین دیشب تلافی بدی سرم در آورد !!

@آیلار مومنی @محمد صالح خوب

 @NargesYolchikoni @Elaha @Ze_ynab @Ze.ynab

@شاخ شمشاد @فاطیما @ستایش گودرزی @._.لیلیوم._. @ملکه سکوت @ملکه @امیر. @امیر @هستی٠ @گل تنها @یارا@آلفای نقره ای @یگانه جان@لیام @ساتیار خانوم

  • لایک 19
  • تشکر 2
  • هاها 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

 پارت ۱۲

عاشق دلنازک 

بعد از دیدن یه لبخند خنده دار از داییم به سمت پذیرایی رفتیم ، پذیرایی رو خیلی خشگل کرده بودن و عین خر داشتم ذوق می کردم و همه متوجه این شده بودن واسه همین اصلا این فضولیمو به روم نیاوردن ، 

انگار زندایی فاطی باید میرفت کلاس رقصش واسه همین همه کار ها رو تقریبا داشتیم زود زود انجام می دادیم (وجدان : این زندایی جونتم تقریبا سه ماهه داره میره کلاس رقص ولی خجالت می کشه برقصه ، خب این پولا رو هم خرج رقص نکنه 

- وجدان جونم اون کی مثل منو تو پر رو )

یه کیک تقریبا دوکیلویی ( وجدان: حیف 

-براچی؟

-ای کاش  

- خب واسه چی ؟

- هوففف

- درد 

- ای کاش منم دهن داشتم و از اون کیک می خوردم !! 

- کوفت بخوری شکمو ای کارد بخوره توی اون شکم گنده نداشتت !!)

یه کیک شکلاتی بود که روش پودر قهوه بود و دوتا شمع که شمع ۰ و یکی ۲ که میشه ۲۰ خدایا مرسی که تا بیست سالگی همراهیم کردی (وجدان - خدا بیست یا چهل سال دیگه هم بهش عمر بده و لی خودت همراهیش نکن بجاش یه مرد بفرس براش که هر موقع عصبی یا ناراحته یا حتی خوشحال منو زیر صندلی چرخ دار لِه نکنه 

-هر هر )

زندایی یه چاقوی دسته طلایی روبان شده رو آورد و داد دستم اما همون لحظه هممون با صدای وحشتناک باز شدن در  به طرف در با ترس خیره شدیم و داشتیم شاخ در می آوردیم . . .

@Ze_ynab @Ze.ynab @Elaha @NargesYolchikoni @Shervin

 @فاطیما @فاطی زارعی @ملکه @ملکه سکوت @ملکه غم @گل تنها @یارا@یگانه جان @آلفای نقره ای @لیام @آیلار مومنی @هستی٠ @هستی @امیر. @امیر  @ساتیار خانوم@شاخ شمشاد @محمد صالح خوب @محمد @ستایش گودرزی

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

 

پارت ۱۳ 

عاشق دلنازک 

ترس همه وجودمون رو فرا گرفته بود و مطمئنم همه تو دلمون می گفتیم خدایا توهم نزده باشه ؛ خدایا به خیر بگذرون ! مامان بزرگ با قیافه ترسیده ولی با صدای بلندی روی دایی جهان غرید و گفت : - تو اینجا چکار می کنی ؟ در بسته بود چطور اومدی داخل ؟ 

دایی جهان نیش خندی زد و با یه لحن تمسخر آمیز گفت : - هِه تولد خواهرزادمه چرا دعوتم نکردید ؟ پروانه از تو بعیده ، نا امیدم کردی .

مامان بزرگ به هیچ کس اجازه حرف زدن نمی داد و همش به دایی می گفت - از اینجا برو بیرون نمی خوام ببینمت  ، دلم نمی خواد جشن نوه عزیزم بهم بخوره! 

- اینجوری با من حرف نزن 

از خونه ی من برو بیرون ، گمشو بیرون ، برگرد پیش همون رئیست !

همه ما خیره شده بودیم به جر و بحث و دعوای میون مامان بزرگ و دایی جهان ، اشک توی چشم های نهال از ترس جمع شده بود ، دلم به حال خودم می سوخت که باید توی روز تولدم چنین صحنه های شوک داری رو می دیدم ، یه کیک بی صاحب ، یه چاقوی تزئین شده و . . .  

بابا و دایی جواد اینو فهمیده بودن و دلشون می خواست اوضاع رو آروم کنن اما همین که جلو رفتن تا حرف بزنن با دایی جهان ،

نهال رو اروم کنار خودم نشوندم و یه جورایی بهش می گفتم نترس هیچی نمیشه !

دایی جهان - بهت گفتم اینجوری با من صحبت نکن می کشمت 

- تو هیچ وقت نمیتونی منو بکشی چون من مادرتم ...

- نه تو مادر من نیستی بلکه فقط مادر این دوتایی 

-پس تو داخل خونهٔ یه غریبه چه غلطی میکنی ؟ برو بیرون 

مامان بزرگم یه آدم دیگه شده بود بغض ته گلوشو حس می کردم اما یه صدای خفه روش بود که اونو اینقد بی رحم کرده بود نسبت به پسرش !

همین جور صدای جر و بحث و دعوا همه جا رو گرفته بود بابام آروم آروم نزدیک شد که باهاش صحبت کنه اما به خاطر حرکت تند دایی جهان سریع و با ترس دستمو گذاشتم روی چشمام که ...

  @Shervin @Ze_ynab @Ze.ynab @NargesYolchikoni @N.a25 @Bahar khani @VAHID @Jana @Omaay @e.m @Elaha@آلفای نقره ای @یارا @فاطیما @شاخ شمشاد @گل تنها@یگانه جان  @لیام @هستی٠ @محمد صالح خوب @محمد@امیر. @آیلار مومنی @ساتیار خانوم @ستایش گودرزی@ملکه @ملکه سکوت @ملکه غم

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

پارت ۱۴

عاشق دلنازک 

بعد از چند ثانیه خونه پر از صدای زجه زدن مامانم بود که اسم نهال رو می آورد ، اما نهال که کنار من بود یعنی . . . نه زبونم لال 

با ترس و لرز دستامو از روی چشمام پایین آوردم اما نهال ، آجی کوچولوم کنارم نبود ، دایی جهان با یه چاقوی خونی و دستای خونی با چشمای پر از ترس عقب عقب می رفت دایی جواد داشت انگار برای آمبولانس آدرس می داد و مامان و بابام هم نشسته بودن و گریه می کردن با وحشت از اینکه بلایی سر آجیم اومده باشه بلند شدم و رفتم نزدیکشون ، بابا و مامان دستشو با هم گرفته بودن و گریه می‌کردن تمام لباسش خونی بود و چشماش بسته مثل یه جنازه ، احساس کردم روحم رو از دست دادم بی جون افتادم روی زانوهام و دستشو از داخل دست مامان بابام در آوردم و گرفتم توی دست خودم اولین بار بود اشکای بابا مو می دیدم ولی همیشه آرزو می کردم که نبینم اما نشد ، زمان رو نمی فهمیدم ، حتی نفهمیدم که کی افراد آمبولانس نهال رو گذاشتن روی برانکارد و بردن توی آمبولانس ولی التماس کردنام برای اینکه باهاش برم رو به یاد دارم .

رنگش خیلی پریده بود و بهش سرم وصل کرده بودنو علائم حیاتیشو برسی میکردن ...

جلوی اشکام رو نمی تونستم بگیرم احساس کردم مادریم که بچشو از دست داده یا بچه ایم که مادرشو از دست داده ، سر درد شدید گرفته بودم اما گریه رو به درمان سر دردم ترجیح دادم ...

همینجور صدا ها بیشتر میشد : صدای گریه نوزاد ، صدای ۱,۲,۳ پرستارا برای جابه جا کردن نهال به روی تخت ، صدای میکروفن بیمارستان برای خبر کردن دکتر ، بوی بد و حال بهم زن بیمارستان و ...

@یگانه جان

@آلفای نقره ای

 @فاطیما @N.a25@لیام

@امیر.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

پارت ۱۵

عاشق دلنازک

- خانم شما همراه این بیمار هستید ؟

- بله خواهرش هستم ! 

- لطفا این فرم رو پر کنید  

- چشم ...

زانو هامو رو صندلی های انتظار جلوی در اتاق عمل بغل کرده بودمو به ساعت بالای در خیره شده بود الان شده دو ساعت که تنها اینجا هستم ، مطمئن بودم به خاطر گریه هایی که کردم بینیم الان شکل یه فلفل دلمه ای قرمز شده بود .

به سمت دکتری که از درب اتاق عمل بیرون اومد هجوم آوردم و حال نهال رو با دلواپسی و صدایی لرزون پرسیدم 

من - حا...حا... حالش چطوره ؟

یه نگاه به شاسی دستش کرد و گفت : شما همراه خانم کیانی هستید ؟

- ب... بله خواهرش هستم 

سری به نشونه تأسف نشون داد و پرسید : دقیقا چرا چاقو خورده ؟

- خ ... خب راستش امروز برای تولدم رفتیم خونه ی مادربزرگم همه جمع بودیم ، یکی از داییام که سر ارث و میراث پدری باهاش دشمنی داشتیم با توهم و کلی دعوا به سمت مادربزرگم حمله می کنه اما نهال خودشو انداخت وسطو به جای مادربزرگم چاقو خورد !

- امممممم چه شجاعتی ! ولی باید بگم به کلی از رگ های سمت راست روده بزرگش آسیب خورده و اگر یکم چپ تر می خورد ممکن بود به کبد ، کیسه صفرا یا حتی نخاعش ضربه بزنه که باعث فلجی پاها از کمر به پایین می شد و باید خداروشکر کنید که این اتفاق نیفتاده ، اممممم چطور بگم ... الان حالش زیاد خوب نیست یه سری دارو براش تجویز می کنم که باید وقتی به هوش میاد استفاده کنه تا حالش بهتر بشه !

- خ ... خیلی ممنون ! اما یعنی چی که زیاد حالش خوب نیست ؟

-خب حین عمل متاسفانه برای چند ثانیه دچار ایست قلبی شد به خاطر درد اما با سختی زیاد که انگار خودش داره برای زنده موندن می جنگه به حالت قبلیش برگشت و این باعث درد زیادی شده و ممکنه که خیلی دیر تر از موعد به هوش بیاد .

بی توجه به غرورم و این که پیش یه آقا بودم داشتم اشک می ریختم که متوجه دستمال کاغذی رو بروم شدم خوب که دقت کردم دکتر با یه چهره خیلی ناراحت طوری که می خواد باهام همدردی کنه یه دستمال کاغذی گرفته بود جلوم ، صدای هق هق گریه من بیشتر و بلند تر می شد طوری که هرمی می دید بهم می گفت با چی زدنت ؟ 

دستمال رو گرفتم و باهاش بغضم رو خفه کردم و دنبال دکتر برای گرفتن نسخه دارو ها راه افتادم !

@یگانه جان @آلفای نقره ای @لیام@امیر. @فاطیما @N.a25 @یارا

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

پارت ۱۶ 

عاشق دلنازک 

احساس می کردم که همین الان ها باشه که به دیدن لحظه ای خدا پر باز کنم اما این حس مثل یه توهم فقط وجود داشت و روحم رو تسخیر کرده بود ، پشت سر دکتر وارد یه اتاق در سفید شدیم ، سریع نشست روی صندلی پشت میز و دفترچه نهال رو از من خواست اما باهام نبود چون یهویی و بدون اینکه خونه خودمون باشیم اومدیم و سر فکر دفتر چه نبودیم ، نشستم روی صندلی و گوشیمو از داخل کیفم در آوردم و خواستم شماره مامانو بگیرم که دکتر مانع کارم شد و روی یه برگه سفید رنگ که بالاش بزرگ با خط قرمز نوشته بود اضطراری مقداری چیز نوشت و بهم داد و گفت : - برو داروخانه می تونی با این دارو ها رو براش بگیری ولی یادت باشه اگه همینجوری پیش بره به جای اینکه اگه خدایی نکرده بلایی سر خواهرت بیاد خودت بلا دار میشی پس کمتر گریه کن و مراقب خودت باش دستاتو هم پاک کن که رفتی تو راه بهت لقب قاتل ندن ! 

تازه فهمیدم که کل دستام از خون نهال پر شده بود با تکون دادن سرم حرفشو تایید کرم و از اتاق اومدم بیرون ؛ واقعا این عشق من نسبت به خواهرم بود که این اشک ها رو خلق می کرد برای همین نمی تونستم جلوشونو بگیرم .

همراه با نسخه اضطراری به سمت داروخانه که اصلا نمیدونستم کجاست قدم برداشتم ، قدم هام اونقدر برام سنگین شده بون که فکر نمیکردم بتونم دیگه راه برم ! توی راه به نسخه نگاه میکردم که اسم نهال روش حک شده بود ، توی راه همش با برخورد به افراد سرم رو به نشونه ی تأسف تکون می دادم و اونا هم یه نگاه سر تا پا بهم می انداختن و می رفتن ، تازه یادم اومده بود که دستامو نشستم اما نهال برام مهم تر بود واسه همین بهش اهمیت خاصی ندادم ، توی این بیست سال زندگی و تاجایی که یادمه اولین باری بود که اینقدر حالم بود بود حتی وقتی که تصادف کردم و پام و سرم شکسته بودن ! 

اینقدر رفتم که بلاخره به صندوق رسیم و روبروش داروخانه جا گرفته بود خیلی خلوت بود و می تونستم زود داروها رو تحویل بگیرم ، نسخه دارو رو به پرستار مرد داخل داروخونه تحویل دادم و بعد از یه نگاه به نسخه و یه نگاه مشکوک به من رفت سراغ قفسه های پر از دارو و به ترتیب دارو ها رو می انداخت توی سبد دستش 

منم که مطمئن شدم دارو ها دارن آماده میشن به دیوار تکیه دادم و به اون لحظه فکر کردم که اگه چشمام باز بود چه صحنه ای می دیدم و نابود می شدم ، تمام فکر و ذکرم پیش نهال بود که با آوردن اسمش به طرف دریچه داروخانه خم شدم و داروها رو که داخل یه پلاستیک بودن همراه با نسخه اضطراری مهر شده گرفتم و بعد از یه تشکر مختصر یه طرف اتاق دکتر قدم برداشتم .

 اشکام جاری بودن و چشمام و تار کرده بودن دید خوبی نداشتم اون لحظه که با خوردن به یه چیز خیلی محکم چشمام سیاهی رفت ...

 

@هستی٠ @N.a25 @فاطیما@لیام @یگانه جان 

@آلفای نقره ای

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۱۷ 

عاشق دلنازک

انگار یکم جون بهم وارد شده بود ، برای باز کردن چشم هام چند بار بهم فشردمشون و آروم از اون حالت چسبندگی مزخرف در آوردمشون و با دستم مالیدمشون ! اینجا کجا ؟ این زن کیه ؟

زن غریبه - حالت خوبه عزیزم ؟

من - ها ؟شما کی هستید؟

- من یکی از پرستار های این بخش هستم ، توی راهرو به آقای محمدی برخورد کردید و از هوش رفتید اما دلیلش آقای محمدی نبود بلکه بدنتون انگار خیلی خیلی ضعیفه 

- نهال خواهرم ...

- خواهرت چی؟ 

- خواهرم ... چ ... چ ... چاقو خورده به شکمش !

- پس اون خواهر توعه ، خب زیاد نگرانش نباش توی این دو ساعتی که اینجا بودی دکتر بهش سر زده و الان حالش نرماله یعنی الان به هوش اومده 

- باید برم پیشش 

روی تخت نشستم و پاهامو آویزون کردم ولی سوزش دستم باعث شد آخم بره هوا ، به دستم که نگاه کردم یه سوزن و یه چسب بهش زده بودن رد اون شلنگ بیرنگ و دراز و باریک رو که دنبال کردم به سِرُم آویزون شده از جا لباسی رسیدم و پرستار گفت : عزیزم یکم دیگه از سرمت مونده حدود یک ربع دیگه تموم میشه و از دستت جداش می کنم ! 

- نه نه باید همین الان برگردم پیش خواهرم 

-عزیزم شما این دو ساعته که ...

با صدای تق تق در بقیه حرفشو خورد و به سمت در رفت و درو باز کرد ، منم کنجکاو به در خیره شده بودم ببینم کی تشریف فرما میشه

 @N.a25@یگانه جان  @آلفای نقره ای @لیام @فاطیما @یارا @هستی٠

 

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 پارت ۱۸

عاشق دلنازک

به در نیمه باز شده و پچ پچ های آروم پرستار و فرد مجهول نگاه می کردم و گوش می دادم که یه آقا همراه با پرستار وارد اتاق شد ( وجدان بی وجدان - اَه چرا اینقدر صحنه آهسته می گیری برو رو دور تند

- میگم بیشعور و بی وجدانی حق دارم )

نزدیکم شد و سرشو یکم به طرف سرم خم کرد و با صدایی مغرور اما به شدت مهربون گفت : حالتون خوبه ؟

بی پروا و بدون توجه به وجودشون و سوالی که پرسید گفتم : جنابعالی کی باشن ؟

(وجدان - آهای دختره ی خیره سر جواب یه پسر جذاب رو این شکلی میدن ؟ هر چی میگم تکرار کن 

- اونوقت برای چی؟

-چون خیر و خوبیتو می خوام !

-آره ارواح تک عمت 

- تکرار کن 

- باش خودتو نکش 

-بگو حالم خوبه !)

من با یه قیافه شیطون رو به پسر به قول وجدانم جذاب گفتم : بگو حالم خوبه !

- چی ؟

(وجدان عصبی : خاک تو سرت دختره ی خنگ اینجوری ! کثافط شامپانزه ضایع )

منم که خندم گرفته بود و نمی تونستم جلوی خندمو بگیرم با یه لبخند کوچولو به این نیش تا ناکجا آبادم خاتمه دادم و با یه لحن سنگین گفتم :حالم خوبه !

- خب خدارو شکر 

 (بگو میشه بدونم شما کی هستین ؟

- اگه گفت نه نمیشه بدونید اونوقت چی ؟

- چرا تو اینقدر خنگی ؟ ، خدایا از دست بهار مرگ نازل کن بر سر من )

 من - میشه بدونم شما کی هستید ؟

- خب توی راهرو می خواستم برم داروخانه اما توی راه انگار شما حالتون اصلا جالب نبود و به من برخورد کردید منم برای معاینه شما رو اوردم به این اتاق .

( - بگو آهان ، بابت لطفتون ممنونم

-مگه اون چه لطفی کرده بهم؟

-تو فقط اینو بگو 

-ایش)

- آهان ،بابت لطفتون ممنونم 

-خواهش میکنم 

چشماشو یکم شیطون کرد و با لحن شیطونی گفت : البته بگم خیلی سنگین بودید !

من با تعجب طوری که دلم می خواست مثل تام و جری پلک پایین چشممو تا مرز کور شدن بکشم پایین گفتم : چی ؟؟؟

لبخندی زد و با لبخند گفت : شوخی کردم ، راستی چرا چند ساعت پیش حالتون اونقدر خراب بود ؟

( من - آخه به تو چه پسره ی فضول 

-هوی بهش توهین نکن بعداً پشیمون میشی !

- تو یکی حرف نزن که هر چی‌می کشم از اون مغز فندقی توعه !)

همین سوال رو که پرسید پرستار شروع کرد به فک زدن 

(وجدان - بگو هوی پرستار خودم می تونم براش بگم زبون دارم )

من - اممممم ببخشید 

پرستار - بله ؟

- خودم می تونم براشون بگم !

- فقط می خواستم کمکتون کنم 

( - بهش بگو دختره ی پاچه خوار دهنتو می بندی یا سرویس بهداشتی تحویلت بدم ؟

- هُوشَ چته رَم کردی ؟

- بدم میاد 

- حالا نه که من خوشم میاد ، ولی باید احترامشو نگه دارم )

- خیلی ممنون خودم میگم !

- باش 

با یه قیافه که مطمئنم دلش می خواد سرمو بندازه داخل دستگاه پَر کَن مرغ از اتاق رفت بیرون و در رو بست ، یاسین هم یه صندلی آورد کنار تخت من و نشست روش و منتظر بود که بنده شروع کنم به سخنرانی.

@یگانه جان

 @آلفای نقره ای @N.a25 @NAEIMEH_S @N.Sh_87 @Najm.. @Nadia@لیام

 @ارغوان @شاخ شمشاد@امیر. @امیری @یارا @یخمک فروش جهنم@سرکار خانم m @سرپرست تالار عکس@سرپرست تالار فیلم@سرپرست تالار هنر @محمد صالح خوب @فاطیما

@م.مرعشی @مالیفسنت @ماه پری @ماه تی تی @شقایق.نیکنام

 @Nilay07@هستی٠

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
  • لایک 15
  • تشکر 1
  • هاها 2
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 پارت ۱۹ 

عاشق دلنازک

و بله شروع کردم به فک زدن بعد از اینکه کل ماجرا رو براش تعریف کردم گفت : آهان 

منم بدون اینکه به کسی اجازه حرف زدن بدم گفتم : میشه اینقدر باهام رسمی حرف نزنی ؟ نمی دونم چرا ولی کل ماجرای زندگیمو برات گفتم ولی این رسمی حرف زدن یکم مؤذبم می کنه !

- البته ، خب اسم من یاسین و بیست و دو سالمه و به خاطر آجیم بیشتر از دو سال که توی این بیمارستانم !

- اسم منم بهار و نقطه چین سالمه و به خاطر آجیم اومدم این بیمارستان !

قیافه متفکری به خودش گرفت و گفت : پس یعنی سنت زیاده ؟

منم که مثلا می خواستم گند پهن شدمو جمع کنم با هولی گفتم : نه بابا فقط بیست سالمه 

لبخند خیلی خوشگلی بعد از سوتی که دادم روی لبش نشست که باعث شد بهش خیره بشم (وجدان - خاک تو سر گنگت که با یه کلمه زیر زبونتو کشید دختره ی ساده ) 

من فضول - آقا یاسین آجیت چرا دوسال توی این بیمارستانه؟

- داستان غم انگیزی دارم می خوای گوش بدی ؟

با تکون دادن سروم و اهوم اهوم گفتنم صندلی که روش نشسته بود رو به تختم نزدیک تر کرد و طوری که انگار می خواد با هیجان داستان وحشتناک و ترسناکی برام تعریف کنه شروع کرد : وقتی که من سیزده سالم بود و خواهرم دوسالش بود

، مادرم به خاطر سکته قلبی فوت کرد و خانواده ما شد پدرم ، من و یاس ، بعد از چندین سال که یاس ۹ سالش شد همراه پدرم به یکی از ساختمون های در حال ساخت رفتن ، اون موقع من خونه دوستم بودم ، سر ساختمون انگار یاس احساس تشنگی میکنه و به بابام میگه بابام هم از همه چیز بی خبر یه بطری میبینه که یه مایع بی رنگ داخلشه و فکر میکنه آب واسه همین میده به یاس و میگه بخور ، یاس کوچولوی منم که فکر می کنه آب درشو باز میکنه و نوک می زاره اما تا چند قطره اولو میخوره تفش میکنه بیرون و بطری رو پرت میکنه اما این مایع به کلی از اعضای بدنش آسیب میزنه از جمله مری بعد از چند ثانیه صاحب ساختمون میگه که اون مایع اسید بوده !

یه اسید بی رنگ مثل آب ، بعد از اینکه یاس به اتاق عمل میره پدرم برای آوردن دفترچه به خونه میره ولی توی راه برگشت تصادف میکنه و تنها مون می زاره و خانواده ما میشه منو یاس ، توی این دوسال خیلی سختی کشیدم هم کار می‌کنم که پول عمل رو در بیارم چون پول نداریم کل خونه و ماشین رو برای مراسم ختم پدرم فروختم ، اما جای شکرش باقیه که به خاطر اینکه بیست سالم بود یاس رو به پرورشگاه نفرستادن و خودم نگهداریش می کنم ولی خیلی از لحاظ روحی صدمه دیده ولی می خواد با لبخند و گوشی از من پنهون کنه !این تقریبا دوسال که یاس داره زجر می‌کشه اما من این نه ساله که دارم زجر می کشم  

وسط حرفاش با گفتن متاسفم و آخی و ... بهش فرصت استراحت می دادم که متوجه دستمال روبروم شدم خوب که دقت کردم آقا یه دستمال کاغذی گرفته جلوم روی تخت نشستم و دست زدم به صورتم دیدم بله داشتم زار می زدم ، با یه لبخند کوچیک دستمال رو ازش گرفتم و در حدی که اشکامو توی خودش جمع کنه روی صورت گذاشتم ولی وقتی به دستمال نگاه کردم کاملا کرمی بود و این باعث خنده ی یاسین شده بود تمام کرم صورتم به خاطر اشکام آب شده بود !

@1388 @Bita.A @Elaha @Elf @elsa_a @Fateme Cha  @Flare

@Ghazal @Hony.m @K.A @NargesYolchikoni @N.a25 @Neda @Neda.eb  @reyyan @sara.s312 @Shervin @ستایش گودرزی @shahrzad.rh ستایش @Torkan dori @آلفای نقره ای @امیر. @روژینا مرادی @ساتی

@فاطمه.ت. @لیام @محمد صالح خوب@ملکه سکوت @نویسندهیفضابیـے @یگانه جان @یارا

@Sanaz87  @tara-Lr @سادات.۸۲ @16Nian @M.gh @M.f @مهسا.m @JGR.LARA @فاطیما @آیلار مومنی @ارمان

@rana.82

 

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

پارت ۲۰ 

عاشق دلنازک 

ای وای خدای من نهال(وجدان خرمال - الان بگو یاسین جونم، قربونت برم، بیا بریم پیش آجیم 

من ساده دل- به خودت تیکه بنداز روانی 

- تیکه نیست عشقم، با دیدن این وضعت کنارش یه دل نه صد دل عاشقش شدی!

- من وقتی نمیدونم این پسر اصلا چجوریه چطور این حرف رو می زاری زیر زبونم؟

- آره منم حرفم همینه! ولی تو نمی شناسیش چطور عاشقش شدی؟

- اصلا، یعنی به هیچ هیچ عنوان عاشقش نشدم!

- بله، می خوای اون احساس قلبی اندازه مشت دستت رو صدا کنم؟

- صدا کن 

-‌ هی احساس قلبی، قلبی، هوی عشقی 

 عشقی- هُوشَ چته دارن اسیرت میکنن اینجوری صدام میکنی؟

وجی: حرف نزن بگو ببینم چه حسی نسبت به این پسر داری؟

عشقی- کدوم پسر؟

وجی - نگاه خاک به سرت بهار از بس به کلی پسر فکر می کنه نمی دونه راجب کی حرف می زنم!

من بد بخت - به من چه ربطی داره؟

وجی - الان ربطشو میگم! هوی عشقی راجب یاسین!

عشقی - اولا بار آخرت باشه منو عشقی صدا کنی به جاش بگو قلبم دوماً این پسر، هم پسر خوبیه هم پسر خوشگل، خوش هیکل، تجربه دیده چشم رنگی، . . .

من بیچاره - هی بسه دیگه فهمیدیم! حالا یکم شاید خوشم اومده باشه ولی عاشقش نشدم 

وجی - عشقی تو مرخصی

عشقی - می بینم لیاقت جواب سوالام رو هم نداری کثافط

وجی - بدو برو پرو، و البته شما بهار خانم به زودی عاشقش هم میشی فقط صبر کن 

من عصبی - بسه دیگه نمی خوام چیزی در این مورد بشنوم )

من - آقا یاسین فکر کنم سِرُم تموم شده بی زحمت میشه پرستار رو صدا کنید بیاد درش بیاره؟

حرفی نزد، از روی صندلی به طرف من اومد و بدون اینکه منو لمس کنه به طرف دست سوراخ شدم خم شد و این باعث هولی من شد که گفتم : می خوای چکار کنی ؟

چشماشو شیطون کرد و گفت : می‌خوام یه کاری بکنم!

ویراستار:

@یگانه جان

ناظر: @Mobina_sh

  • لایک 10
  • تشکر 1
  • سردرگم 1
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

پارت ۲۱ 

عاشق دلنازک

صورت ترسو و جا خورده منو که دید گفت: شوخی کردم، طبق آموزش هایی که توی این دوسال دیدم و به پرستار ها کمک می کردم بلدم آنژوکت رو از دستت جدا کنم!

با شنیدن اهوم من شروع کرد به جدا کردن چسب خیلی سوز میزد لعنتی و یاسین متوجه این شده بود واسه همین آروم چسب رو در آورد حتی نفهمیدم کی سوزن رو از دستم جدا کرد فقط گفت تموم شد بعد که به دستم نگاه کردم هیچی روش نبود به جز یه نقطه قرمز کوچولو که یه چسب زخم زد روش! 

همون طور که آشغال ها رو می انداخت توی سطل صندلی رو هم از جلوی تخت گذاشت سر جای اولش منم از تخت اومدم پایین و فکر کنم به خاطر این دو ساعت خواب و این سوزن چشمام سیاهی رفت که برای ثانیه ای افتادم رو تخت اما این بشر با خونسردی بهم گفت: نگران نباش این سیاهی رفتن چشمت عادی به خاطر این دو ساعت و ضعیف بودنته الان بهتری؟

 یه لبخند حرص دار محو زدم و گفتم- آره خوبم

  بعد از دقایقی از تخت پایین اومدم پشت سرش راه افتادم و عین جوجه اردک (این فضوله - جوجه اردک زشت ) دنبالش راه افتادم و گفتم - الان از کجا بدونم اتاق آجیم کجا؟

- میریم پذیرش می پرسیم، بیمار ها وقتی بستری میشن پذیرش ثبت می‌کنه 

- اهوم 

قدم هامو تند کردم و از عقب به جلو سبقت گرفتم و هم قدمش شدم و با چشم دنبال پذیرش می گشتم اما در اصل بازم داشتم دنبال یاسین حرکت می کردم اما هم قدمش بودم مثل حرکت ظاهری خورشید ما فکر می‌کنیم که خورشید داره حرکت می کنه اما در اصل زمین داره حرکت می کنه، مردم فکر میکنن منو یاسین هردو راه رو بلدیم در حالی که فقط اون راه رو بلده و من دارم دنبالش میرم

(وجدان : خیلی خب بابا فهمیدیم راه رو بلد نیستی و یه آقای جذاب داره راهنماییت میکنه اینقدر ندید بدید بازی در نیار 

- به تو چه با این مثالم می خوام به اسگل هایی مثل تو بفهمونم 

- من دیگه می دونم 

- منم دیگه نمیگم 

- به پا نخوری تو دیوار 

- آخ، لعنتی چرا زود تر نگفتی؟

- نا شکری نکن اگه همین رو هم نمی گفتم با سرعت و شدت بیشتری می خوردی 

- کثافط ) 

ویراستار : @یگانه جان

ناظر : @Mobina_sh

@1388 , @Bita.A, @Elaha , @Elf, @elsa_a, @Fateme Cha

@Flare, @Ghazal, @Hony.m, @NargesYolchikoni, @Neda , @Neda.eb, @reyyan, @sara.s312, @Shervin

@ستایش گودرزی،  @shahrzad.rh ستایش , @Torkan dori, @آلفای نقره ای، @امیر. ، @روژینا مرادی

@ساتی، @فاطمه.ت. ، @لیام، @محمد صالح خوب , @ملکه سکوت

@نویسندهیفضابیـے ، @sanam86

 

 

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

پارت ۲۲

عاشق دلنازک

راست می گفت حین دعوا با خود عنترش حواسم نبود و با بینی خشگلم به شیشه بخش پذیرش اصابت کردم و ناکار شدم 

یاسین - خوبی؟

من سوسک شده - آره خوبم، ( حالا گَندَم و چجوری جمع کنم)

من همون جور که بینی پهن شدم رو ماساژ می دادم گفتم- با این کارم می خواستم نشون بدم که این شیشه چقدر تمیزه و نتونستم تشخیص بدم !

یاسین- مطمئنی خوبی؟

 یه نیش باز تحویلش دادم و گفتم- آره بابا خوبم 

رو به خانم داخل اتاقک که کلشو به خاطر جلب توجه من بیرون آورد بود و با چشم هایی اندازه تایر تریلی بهم نگاه می کرد گفتم: خانم این شیشه خیلی تمیزه امیدوارم این بیمارستان همیشه اینجوری برق تمیزیش کار بده دست دختر پسر های هواس پرتی مثل من!

بعد از خنده ریز هردوشون یاسین خطاب به من گفت: فامیلتون چیه؟

خودمو جمع کردم و این دفعه با لحن سنگین تری گفتم- کیانی، نهال کیانی!

بعد خطاب به پرستار داخل اتاق سر خم کرد به طرف دریچه و گفت: خانم اسدی بی زحمت شماره اتاق نهال کیانی که امروز به خاطر چاقو خوردن بستری شده رو بگید.

- اتاق شماره ی پونزده.

- مرسی!

- خواهش میکنم!

دوباره دنبالش راه افتادم تا راهنماییم کنه که به اتاق نهال برم، سکوت بینمون رو شکوندم و گفتم : الان خواهرت کلاس پنجم؟

یکم سرعتش رو کم کرد و من که بهش رسیدم و دقیقا کنارش قرار گرفتم تقریبا با فاصله نیم متری گفت: اهوم 

- خب می تونم بیام ببینمش؟

- البته چرا که نه!

با یه لبخند جواب همدیگه رو دادیم و به راهرویی رسیدیم که اتاق های ده تا بیست شماره گذاری شده بودن با چشمام چپ و راست رو می پاییدم که با صدای مهربونش پامو از روی گاز به ترمز انتقال دادم و ایست کردم و به گفتش گوش کردم 

- بهار خانم یه لحظه صبر کنید!

- چیزی شده؟

نه چیزی نشده ! اینجا اتاق خواهرم‌ یه سر بهش بزنم ببینم چیزی نیاز نداره بعد میام شما رو میبرم پیش خواهرتون.

- این اتاق شماره سیزده اتاق خواهرتونه؟

- آره چطور؟

- هیچی ، مطمئنی؟

- والا این دوسال تموم ما برای دیدن خواهرمون میایم به این اتاق، اکه ناراضی هستی بگو تا عوضش کنم!

- نه نه اصلا منظورم این چیزایی که بهشون فکر میکنی نیست، فقط اینکه اتاق خواهرم هم شماره پونزده و توی همین سالن!

- خب حالا به طور اتفاقی افتادن توی یه سالن مگه بده! تازه زود به زود هم می تونی بیای پیش یاس از دیدنت خوشحال میشه، شک نکن 

- باش، خب تو برو پیش خواهرت منم اتاق آجیمو پیدا میکنم دیگه مزاحمت نباشم 

- باش هرجور راحتی!

- راستی، بابت همه کمک های امروز هم ممنونم و از آشنایی باهات خیلی خوشحال شدم!

- منم همینطور.

ویراستار:  @یگانه جان

ناظر: @Mobina_sh

رمانمو لایک‌ کنید و به بقیه هم معرفی کنید گوگولیا ❤️🙃

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

 

 پارت ۲۳ 

عاشق دلنازک

راهم رو بعد از صحبت کوتاهی باهاش پیش گرفتم و به صورت زیک زاکی به شماره اتاق ها نگاه می کردم تا به ۱۵ رسیدم!

شماره اتاق های زوج توی سمت راست و فرد ها توی سمت چپ قرار داشتن یعنی اتاق نهال با فاصله تقریبا ده متری کنار اتاق یاس جا گرفته بود.

( وجدان- هعی خدا  حرف یه پسر یا عشق وسط باشه یارو متراژش هم حرف نداره 

- ضایع کسی بهت نخندید. )

بدون اطلاع یا در زدن به نوعی سر خود وارد شدن پریدم تو اتاق با دیدن چهره نهال روی تخت، مامان و بابا کنارش نشسته روی صندلی، مادربزرگ هم نشسته روی صندلی با گریه کردن، دایی جواد و فاطی هم مشغول جر و بحث واسه کلاس رقص و اون پرستار بدبخت مشغول بیرون کردن شون بود ولی فایده ای نداشت، سر جام خشک شده بودم در حالی که سرم از لای در داخل اتاق بود و دستم روی دستگیره و چهره همه ماتم زده به طرف من بود، (وجدان - مگه اینجا استادیوم فوتبال که این همه آدم توشه اصلاً این همه آدم چطور توی اتاق ده متری جا میشن؟

- مثلا‌ عیادت اومدن چکارشون داری! )

فقط از بین این همه آدم فاطی توجه من رو جلب کرده بود که عین دور از جون اون حشره بد بخت دور از جون عین کَنه به دایی چسبیده بود و داشت بهش غر میزد که به کلاس رقص برگرده.

دایی به سمت بنده که عین بابا لنگ دراز دم در بودم حرکت کرد و بعد از اینکه یکم نزدیک شد با صدایی جدی گفت- دختر ما تو رو فرستادیم اینجا مراقب خواهرت باشی اونوقت رفتی هوا خوری؟

با این حرفش انگار داشت می دید دود از کله ام بلند میشه ساکت شد و بنده با یه اخم وحشتناک و لحن ترس آوردی گفتم: دایی اگه تو به جای من بودی که دو ساعت جلوی اتاق عمل به خاطر خواهرت که زنده بمونه یا نمونه گریه کنی و بعد از اون دو ساعت کامل به خاطر ضعیف بودن بدنت روی تخت افتاده باشی و بی هوش باشی نمی گیدرفتی خوش گذرونی، اصلا درمورد من چی فکر کردید؟ چرا خودتون دوساعت منو جلوی اون اتاق عمل تنها گذاشته بودید بدون اینکه کسی بیاد بهم بگه کار این دکتر خوبه بلایی سر خواهرت نمیاد، ها؟ اصلا نهال تو دخترهٔ خنگ، کله خر، احمق نمیگی یه خواهر دارم که بدون من نمی تونه توی این دنیای وحشتناک دووم بیاره؟ که پریدی جلوی اون چاقوی تیز؟ اصلا همتون با هم قصد کردید جشن تولدم رو نابود کنید؟ ها؟ 

(وجدان: دختر یکم جون بگیر نمردی اینقدر یک نفس فک زدی 

- ساکت، جو گیری مغزم رو بهم نریز)

ویراستار: @یگانه جان

ناظر: @Mobina_sh

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  

پارت ۲۴

عاشق دلنازک 

دایی بعد از سکوتی چشم های اندازه توپ تنیسش رو جمع کرد و کمی  بهم  نزدیک شد و گفت: آروم باش بهار، اشتباه کردم اونو گفتم اصلا من...

نزاشتم که بقیه حرفشو بزنه که به سمت نهال رفتم، از صورتش معلوم بود که جون تو بدنش نیست چه برسه که من بزنمش، مامان و بابا بهم اجازه نمی دادن که رد بشم و نزدیکش بشم بعد از یه تعهد مختصر که گفتم کاری باهاش ندارم رفتم جلو و محکم از ته دل به جای اینکه بزنمش از ته دل گونه سفیدش رو بوسیدم و اشک روی گونش رو پاک کردم که صدای پرستار اتاق رو پر کرد

-بفرمایید همین جوری دارن زیاد میشن! 

حرفشو قطع کرد و به سمت در رفت منم با چشمام دنبالش رفتم و به یاسین رسیدم که پرستار دوباره لب باز کرد- آقای محمدی جون این دوسال همکاریمون این همراهان محترم بیمار محترم رو به طرف بیرون راهنمایی کنید چون انگار بنده به زبان ترکی میگم اهمیت نمیدن!

با دیدن این صحنه خنده ای زیر لبخند کوچیکش کرد و حرف پرستار رو با پلک زدن قبول کرد و اومد داخل و خطاب به دایی گفت: رفیق می خوای باهم صحبت کنیم؟ش

دایی هم که انگار اولین بار باشه یه نفر اینقدر باهاش گرم بگیره خیلی صمیمانه با گفتن البته به طرف در راهی شد.

بنده خطاب به مامان و بابام گفتم: دو ساعت جلوی در اتاق عمل منتظر بودم چرا نیومدید ؟

بابا نگاهی بهم انداخت و با صدایی رسا خطاب بهم گفت: مشغول شکایت و رفت و آمد با آگاهی بودیم تا از دایی جونت شکایت کنیم.

مامانم با اخمی خطاب به بابا گفت: خودتم میدونی که این کارا هیچ کدوم تقصیر جهان نیست و همش تقصیر فرزانه است پس اینقدر دایی جونت دایی جونت نکن! 

بابا می خواست جوابشو بده که با بس کنید من بس کردن، با صدای باز شدن در همه چشم ها به اون سمت گرد شد، دایی جواد با یه لبخند وارد اتاق شد و خیلی جدی گفت: عیادت دیگه کافیه همه با هم از اینجا میریم و یکی داوطلبانه پیش نهال می مونه

ویراستار: @یگانه جان

ناظر: @Mobina_sh

 

ویرایش شده توسط شازده کوچولو.
لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

 اشتراک گذاری

×
×
  • اضافه کردن...